Mostrar mensagens com a etiqueta Música. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Música. Mostrar todas as mensagens

11 de setembro de 2009

Xa levábamos ben tempo sen música...



Por iso presentamos "Coa lingua de fóra", canción do último disco do grupo galego Quempallou. Gústanos moito a letra, e tamén a interpretación. E disto último imos falar un pouco.

Se ouvimos ben, identificamos fenómenos que poden extrañar. Son as frases inda qu'algún non s'entere, que por ti x'o falo eu e qu'en galego sempre quixemos vivir. Isto ten a súa explicación.

En galego é moi común fusionar algúns sons vocálicos cando aparecen vogais no fin dunha palabra e no comezo da seguinte. A causa disto, unhas vogais siléncianse e outras ábrense, o que se coñece como sinalefa. Isto pode ser considerado por xente pouco informada como un defecto, mais en realidade é mostra de que o falante ten un bo dominio da fala, que se sente cómodo usándoa. O resultado é un falar fluído, non artificial nin entrecortado, e iso é o que debemos procurar.

É facil observar que o cantante realiza algúns finais de palabras engadindo sons de apoio. Estes non son especialmente propios da fala normal, mais emprénganse e empregáronse moito na música tradicional galega. Falamos do e auxiliar de moito traballiño deu-e, que tamén se une ao n nasal final en que trunfara a razonhe e que nos sae do corazonhe. Tendo en conta a métrica e a rima, estas son sílabas que completan a lonxitude desexada para cada verso.

En contraste con outras linguas como o inglés ou o francés, a maior parte destas características da lingua oral non se reproducen no galego escrito, aínda que está admitido o uso do apóstrofo para representar expresamente os mencionados fenómenos en frases ou expresións populares ditas por alguén. Sexa como for, son elementos que aportan información moi interesante para o lector.

Sen más preámbulos, "Coa lingua de fóra":

Xa levabamos ben tempo,
Fodidos por ben de anos,
Con aquilo de que había
Que falar o
castejano

Pero o pobo nunca quixo
Que lle trocaran a fala
Dicindo que a súa é boa
E que a nosa é a mala

E que foi que foi, que foi qué será
Din que temos lingua, e será
verdá?
E será
verdá,
e será
verdá,
Sácalla para fóra, non a agoches máis!!

Moito traballiño deu
Que trunfara a razón
para poder usar a lingua
Que nos sae do corazón

E agora que xa podemos
con liberdade empregala
non lla falamos ás nenas
non sexa que saian parvas!!

Úsana na vila
e no Corte Inglés,
Usámola todas,
como ten que ser
Úsaa o tío Xan,
e o avó Miguel
Usámola sempre,
úsaa ti tamén!!

Que se a nosa Terra é nosa,
A nosa fala tamén
Mira ti se somos ricos
Inda que algún non se entere

Así que se hai quen che diga
Que non lle gusta o galego
Ti dille non te preocupes,
Que por ti xa o falo eu,
Pero inda é boa vergoña
Non saber o que é DE TEU.

Bótallela xa, faino rabear
Con todo o dereito queremos falar
Dilles que non foi como eles din

Que en galego sempre quixemos vivir
Que en galego agora queremos vivir!!!


27 de maio de 2009

Sábado noite



Xa coñecíamos a boa sintonía das Conversas Galegas nas tardes-noites dos sábados, mais nunca pensáramos en cal podía ser a nosa canción. Despois de presentar Tarde em Itapoã de Vinícius e Toquinho, e "Porque hoxe é sábado", continuamos na procura dunha sintonía. Pensamos que tiña que ser un tema con altas doses de galeguidade... Entón descubrimos un hit do rock galego dos anos 90. Con todos vós, dende Ribeira, os Heredeiros da Crus: Sábado noite.

23 de maio de 2009

Porque hoxe é sábado



Como dicía o "poeta e ex-diplomata" Vinícius de Moraes, a vida é a arte do encontro [embora haja tanto desencontro pela vida]. Porque hoxe é sábado, e celebramos o encontro do espírito galego nas Conversas, queríamos traer aquí o célebre tema "Dia da criação", escrito nesa lingua que floreceu na outra beira o océano. Por falta de permisos, non podemos pegar aquí o vídeo. Porén, reproducimos e excelente canción Tarde em Itapuã: E con ollar esquecido no encontro de ceo e mar, ben devagar ir sentindo a terra toda a rodar.

Falando a nosa lingua comprendémonos e facemos rodar o mundo. Continuando a usar a lingua que nos deron os nosos pais, de certo estamos no mundo. Pasade todos unha boa tarde de sábado!

Agora si, Dia da criação (do concerto de Vinícius de Moraes, Maria Bethânia e Toquinho, Mar del Plata, 1971). Porque hoxe é SÁBADO!