Conversas Galegas

Coñeces GalegoLab?

2010-06-14T14:53:00.003+02:00

Vista da web de GalegoLab.

GalegoLab é unha organización sen fin de lucro, fundada en 2010, que ten como obxectivo o impulso de accións concretas de promoción da lingua galega, cun enfoque de abaixo-arriba, con especial incidencia nas culturas emerxentes e na naturalidade da vida cotiá. A súa ferramenta principal é a web GalegoLab, unha rede social de crowdsourcing, para concitar apoios ás accións propias e as que propoñan os usuarios e outros colectivos.

O crowdsourcing é a combinación de traballo e recursos dunha gran cantidade de persoas a través dunha web e cun fin determinado.

O obxectivo da web de GalegoLab é promover novas ideas de actuación a prol da lingua galega, coordinar recursos para esas actuacións, e executar e diseminar os resultados das mesmas.

Jordi Janeiro

2010-06-13T11:15:00.007+02:00

Con data de 12 de Xuño do 2010, o Portal Galego da Língua publicou un artigo moi esclarecedor sobre algunhas consecuencias mentais da ruptura coa tradición ortográfica galaico-portuguesa e como os galegos vimos escribindo a nosa lingua dende que se representa graficamente (por José Ramom Pichel Campos).

Jordi Janeiro

A maioria dos galegos, quase o 99% lê a dia de hoje o título deste artigo assim jordi lê-no "lhordi" e janeiro lê-no "janeiro" com j castelhana. E isto é uma grande carência do nosso sistema educativo. No entanto qualquer galego quando lê "Mourinho" lê "Mouriño". O poder da televisão e do futebol é superior ao do sistema educativo nalguns casos.

Mas falemos de dicionários electrónicos, dicionários que terão muito mais uso no futuro. Pois bem, Galiza é um lugar com grande produção em dicionários electrónicos. Temos desde o galego-português medieval até contemporâneo. Muitos séculos compendiados da nossa história em formato digital.

Existem na actualidade diferentes dicionários electrónicos como o dicionário de dicionários ideado por Antón Santamarina antigo director do ILG, uma jóia da tecnologia que guarda muitíssimo léxico galego de mais de vinte dicionários realizados desde o século XVIII. Também o dicionário de dicionários medieval do Ernesto González Seoane e Ana Boullón, que recolhe muitas palavras com as suas definições em todas as grafias medievais maioritariamente etimológicas. A Universidade de Standford pediu há anos exemplares do dicionário de dicionários contemporâneo e medieval e fijo várias resenhas em revistas especializadas sobre estas obras.

Também há menos de um mês aparecia em Moanha (Ponte Vedra) um documento no arquivo histórico de São Martinho um testamento escrito do 9 de Novembro de 1466. Neste pergaminho na notícia aparecida no Faro de Vigo diz o seguinte: "En el pergamino se aprecia como en 1466 los textos escritos en el idioma propio de Galicia ya utilizaban la letra "j" para sustituir a la "x" en muchas palabras, aunque simbolizando el mismo fonema, como ocurre en el portugués actual".

Pois bem, na maioria dos dicionários galegos feitos antes da guerra que são a maioria dos dicionários, e incluo também o da RAG (1913-1926) todas as palavras escreviam-se com ortografia etimológico, isto é, a mais próxima ao latim, isto é a que usa o português em Portugal e no Brasil. Escrevia-se "gente" e "jeito", só que se pronunciava como pronunciamos "shente" e "sheito". Escrevia-se "chouriço" e pronunciamos "chourizo" ou "chouriso".

Ao galegos não nos contam toda a verdade sobre o nosso idioma, toda a nossa potencialidade, pésie a ser uma potência em lexicografia computacional e a ter grandes eruditos. Continuaremos a ler jordi janeiro como sempre, à espera de que alguma TV nos pronuncie janeiro como é devido.

(*) Artigo publicado na coluna Medo aos aviões, do jornal Galicia Hoxe.

Novos capítulos do Ben Falado!

2010-06-07T12:43:00.012+02:00

Boas noticias! Hoxe ás 15:30 a TVG emitirá un novo capítulo do noso programa de cabeceira, o microespazo da lingua galega Ben falado!, un programa que nos anos 2008 e 2009 achegou ás nosas casas un traballo divulgativo imprescindible. Xesús Ferro e os sus colaboradores elaboraron pequenas leccións sobre a historia da nosa fala, os usos das palabras, as variedades xeográficas, a pronuncia, o refraneiro galego, a ortografía... Dende xullo do 2009 non tivemos noticias do Ben falado!, o cal creou moitas preguntas. Moita xente pediu a súa volta e mesmo se chegou a crear un grupo no Facebook, Queremos "Ben Falado". Hoxe as dúbidas teñen resposta coa emisión do capítulo 250.

Reproducimos algúns fragmentos da entrevista que o diario A Nosa Terra fixo ao director do programa Xesús Ferro Ruibal, no que avanza algúns ingredientes desta nova etapa:

Primeiro capítulo (21/07/2008).

"Como novidade imos introducir nun principio dúas seccións mensuais. Unha delas situará a lingua galega no contexto das linguas románicas para ver como evolucionaron as verbas do latín ao galego e coñecer como foi esa conversión noutras linguas romances. A outra sección nova, baixo o título Ecoloxía Lingüística Internacional, presentarase como un noticiario no que se darán a coñecer os acontecementos e procesos semellantes de normalización lingüística que se están facendo en todo o mundo para situar o esforzo de normalización lingüística do galego no contexto mundial."

"A través de entrevistas e reportaxes nas que amosamos o esforzo normalizador dun centro escolar ou unha empresa, nas que falamos con persoas que en universidades estranxeiras aprenden o galego e o falan con naturalidade, ou recollemos expresións da nosa fala, queremos que a xente se sinta mellor coa súa lingua. Porque como dicía Uxío Novoneyra, "a lingua é o único sitio onde os mortos seguen vivos". O galego é un patrimonio e nós queremos darlles visibilidade ás emocións relacionadas coa lingua da xente."

"Os temas que tratamos teñen vixencia sempre porque, precisamente é a lingua a que tira por nós. De feito dende a Secretaría Xeral de Política Lingüística enviáronse aos centros de ensino de toda Galiza e a universidades do estranxeiro unha selección de 80 capítulos de Ben Falado que me consta que se usan como material didáctico nas aulas para explicar moitos temas lingüísticos. Isto tamén quere dicir que o galego é un dos elementos máis vivos da nosa cultura."

"Descoñezo se co programa a xente vai falar mellor ou vai ter maior interese polo galego. O que descubrín nas gravacións é que a xente das aldeas fálao moi ben e, aínda que non sexa consciente, ten unha maneira literaria de falar porque usa figuras estilísticas e ten unha vontade de estilo. Grazas á xente do rural o galego conserva unha gran riqueza léxica e fraseolóxica. Por iso lles teño moito respecto."

"a Televisión de Galicia é unha das mellores cousas que lle aconteceu á lingua galega nos últimos 1.000 anos pola súa capacidade de difusión e por ter o noso idioma como un feito diferencial. Conseguir que cousiñas tan pequenas como o Ben Falado se sigan diariamente nos cinco continentes ou se garden para usar cos alumnos de galego de todo o mundo é posíbel pola existencia da TVG."

Xesús Ferro Ruibal nun capítulo de Ben falado!

Como adoita dicir Xesús Ferro ao se despedir, fechando e abrindo rápido a man como fan os galegos, aí vos vai un grande...

abur!

Hoxe comeza a funcionar o servizo de préstamo da Biblioteca das Conversas

2010-05-22T13:58:00.006+02:00

Non tedes planos para esta tarde? Ofrecémosvos unha proposta que vos ha gustar! Hoxe, como cada sábado, estades convidados a vir ao Matthews ás 18:30. Teremos novamente ao noso dispor o fantástico fondo bibliográfico e de revistas para lle botardes un ollo e levardes algún exemplar para a casa, xa están catalogados.

Dende hoxe, poñemos en marcha o servizo de préstamo das Conversas, que conta con máis de 40 publicacións dos últimos 30 anos entre libros galegos (narrativa, ensaio, poesía e teatro), revistas, folletos de exposicións e guías turísiticas, cedidas polos amigos das Conversas galegas. Podes aproveitar esta oportunidade e tamén contribuír a ela con novas aportacións.

Ata a tardiña!

Campamento de inmersión lingüística

2010-05-21T20:05:00.002+02:00

Os Biocos, antigas minas romanas no concello de San Xoán de Río.

Con frecuencia os que pensamos sobre o futuro do galego preguntámonos pola educación dos máis pequenos. Recentemente chegou ao noso correo un email de Ánxela González (Altega S. L.) anunciándonos que están a organizar un campamento infantil de inmersión na lingua galega no albergue dos Biocos (Terra de Trives). Puxo ao noso dispor un número de teléfono (988 391 389) para calquera pregunta ou suxestión. Tamén sinalou que se houber algunha ANPA, asociación ou outro grupo interesados están dispostos a se achegar para ter unha charla informativa sen ningún tipo de compromiso.

Reproducimos a información enviada:

O campamento de inmersión na lingua e na cultura galega é unha iniciativa de Altega, S.L. para que os nenos e as nenas activen as súas competencias lingüísticas en lingua galega de xeito pleno. Os nosos campamentos están respaldados por unha metodoloxía que garante a educación en valores, fundamental para potenciar a curiosidade, razoamento e capacidade crítica das/dos participantes dende unha perspectiva lúdico-educativa.

O campamento realizaríase no albergue d'Os Biocos no Concello de San Xoán de Río, entre os Concellos de Castro Caldelas e A Pobra de Trives. O transporte dende a vosa comarca correría pola nosa conta.

Respeto ás quendas e á duración dos campamentos, poderiades escoller entre as seguintes opcións:

1ª Quincena de Xullo
- Dende venres 2/Xullo - ata venres 9/Xullo: estancia de 8 dias (7 noites)
- Dende venres 2/Xullo - ata martes 13/Xullo: estancia de 12 dias (11 noites)
- Dende venres 2/Xullo - ata venres 16/Xullo: estancia de 15 dias (14 noites)

2ª Quincena de Xullo
- Dende domingo 18/Xullo - ata domingo 25/Xullo: estancia de 8 dias (7 noites)
- Dende domingo 18/Xullo - ata xoves 29/Xullo: estancia de 12 dias (11 noites)

* Consultar dispoñibilidade no mes de Agosto.

A programación e organización de actividades lúdicas, didácticas e de ocio xirarán entorno ás propias do SpaceCamp (relacionadas coa astronomia, coa ciencia e a tecnoloxía). De preferirdes unha temática para o campamento traballaríase esta coma eixo central do mesmo (por exemplo, "campamento histórico sobre a cultura castrexa"). Obviamente, o persoal sería todo galego-falante creando un espazo lúdico onde os nenos e as nenas vexan recoñecido o galego coma unha ferramenta útil no uso diario e no ámbito científico.

Mapa do concello de San Xoán de Río (fonte: www.concellosanxoanderio.com).

Palabras galegas na lingua portuguesa

2010-05-20T15:30:00.013+02:00

Páxina de inicio da web priberam.pt.

O mundo dos dicionarios de lingua portuguesa está de celebración dende que a Academia Galega da Lingua Portuguesa, en contacto coas academias dos países lusófonos, introduciu unha listaxe de máis de mil palabras de uso na nosa lingua nos dicionarios do país veciño.

Non faltan opinións de todo tipo no eterno debate da identidade do galego. Se por unha banda os lingüistas non dubidan ao afirmaren a pertenza das linguas galega, portuguesa, brasileira (etc) ao mesmo diasistema lingüístico, procedente do tronco galaico-portugués, a opinión dos falantes é menos homoxénea. Basta ler comentarios dos lectores desta nova para comprender a controversia.

"Non me sinto español nin portugués. Síntome galego, e falo o idioma galego. Recuperar vocábulos e "restaurar" a lingua galega é algo que aprobo; por iso me encanta grazas, e todos eses novos 'retoques'. (...) E en Galiza en galego, non en portugués. O noso idioma é o galego, e o dos portugueses é o portugués. (...) Isto non quita que me encante Portugal; de feito estiven no Porto hai dous meses escasos. Muito fermoso!"
(Galegazo, "Só galego".).

Ou estoutro:

"(...) Cando eu era neno, habia un aparello no carro que se chamaba travón, cando os carros deiraxon de andar polos camiños e viñeron os coches a ese aparello empezou a chamárselle freo. Por influencia do castelán. Eu de pequeno decialle a meu tio: tio ¿vou consigo?, tio esto é pra si. Agora diria tio, ¿vou con vostede?. Por influencia do castelán. ¿ Non consideras amigo GALEGAZO que non estaría de máis estar máis en contacto coa lingua portuguesa, ainda que os dous idiomas sexan distintos? (...) ¿Acreditas (portugués), dar creto (galego do de antes)? Saudos."
(Manuel, "Para galegazo" [As ligazóns son nosas]).

En todo caso, existe unha certeza:

A Academia Galega da Língua Portuguesa (AGLP) e a empresa informática Priberam assinaram o dia 26 de abril, em Lisboa, um Protocolo de Cooperação que explicita, entre as atividades a desenvolver: “A incorporação progressiva nas bases de dados e nos programas informáticos da Priberam dos conteúdos da norma galega do português, nomeadamente no relativo ao léxico, semântica, sintaxe e fraseologia”.

O primeiro passo na sua concretização é a inclusão do Léxico da Galiza no Vocabulário que a Priberam disponibiliza na internet, consultável desde o 27 de abril. Nesta primeira vez constam 1092 palavras e as respetivas flexões, de uso corrente na fala quotidiana ou na língua literária da Galiza. O Protocolo inclui a atualização regular deste léxico e a elaboração das suas definições, que serão integradas no Dicionário Priberam e noutros produtos desenvolvidos por esta empresa.

(Tirado de http://aglp.net/index.php?option=com_content&task=view&id=101&Itemid=31).

Tes acceso ao Dicionário da Língua Portuguesa Online a través da sección de dicionarios deste blogue.

I Xornadas de Pensamento Galego de Bergondo

2010-05-19T09:30:00.001+02:00

Preme na imaxe para agrandar.

Descubrimos hai pouco este ciclo de conferencias que a Fundación Viqueira organiza no magnífico auditorio da Senra (Bergondo) dende o mes de Marzo. E oxalá o tivésemos sabido dende o comezo. Hai que destacar a calidade das intervencións, que procuran as claves do pensamento galego nun senso amplo, non só como "pensado en Galicia" mais "pensado para Galicia". A do pasado xoves, do profesor da USC Xosé Luís Barreiro Barreiro, tratou da traxectoria de Castelao como republicano federalista. A derradeira, que se celebrará o 20 de Maio, percorrerá o pensamento educativo de Johán Vicente Viqueira, a quen se dedican estas xornadas.

Participación no eufalo.tv

2010-05-13T23:56:00.006+02:00

Caros amigos,

Este sábado 15 as Conversas galegas celebran a proximidade do Día das Letras. Desta vez, para unírmonos ás reivindicacións pola lingua galega imos colaborar no proxecto documental web de eufalo.tv. Gravaremos un vídeo de 15 minutos no que vós faledes e aportedes a vosa opinión. Todos os que queirades podedes vir e participar!

A gravación do vídeo será ás 17 horas no bar Matthews da Coruña.

Se desexades vir no horario habitual podedes achegarvos máis tarde á nosa tertulia, de 18:30 a 21:00.

Menos mal que nos queda Portugal falou das Conversas galegas

2010-05-11T19:44:00.000+02:00

Guimarães (nosquedaportugal.blogspot.com)

O blogueiro Caralladas, amigo da nosa tertulia do Matthews e autor da coñecida páxina Menos mal que nos queda Portugal, falou no seu espazo sobre as Conversas galegas. Xa van varias veces que as menciona. A primeira, ao coñecer a iniciativa, e esta semana vén de publicar un artigo felicitándonos por levar máis dun ano de conversas. Os blogs Menos mal que nos queda Portugal e Alem do Minho tamén van facer un ano, por iso queremos dar os parabéns por ofrecernos case a diario as mellores análises, reportaxes, artigos divulgativos, entrevistas a persoeiros públicos e guías de viaxe en clave galega co ollar posto en Portugal e no Brasil, unha perspectiva intelixente. Cónstanos que o David é seguidor habitual deste blogue e que fai parte das súas ligazóns, ao carón das mellores bitácoras do país, así que de aquí lle vai unha grande aperta.

Voltan os Maios

2010-05-08T16:07:00.005+02:00

Preme na imaxe para ver o vídeo.

Un ano máis, chega a festa dos Maios, unha celebración estacional na que se dá benvida á primavera. Neste vídeo de BierzoTv fálase dos Maios de Vilafranca, un concello do Bierzo occidental onde, como teremos ocasión de ver, existen moitos elementos culturais comúns cos vales de Lugo e de Ourense e onde de feito moita xente fala a mesma variedade de galego.

Benvidos os Maios!

A xanela

2010-04-01T02:07:00.003+02:00

"A Xanela" (2010) from daria on Vimeo.

Recentemente descubrimos este vídeo feito por unha estudante rusa de galego. Pasou un mes en Compostela e preguntou a opinión de moitos dos seus habitantes sobre a nosa lingua. A priori nótase que o clima lingüístico desa vila parece máis sosegado que o de aquí (os de eufalo.tv xa se aproximaron). Esperamos que o desfrutedes.

Eu falo!

2010-03-20T18:20:00.004+01:00

Alguén dixo que na Coruña non se fala galego. Como é iso? Isabel Risco desmonta este tópico co mellor humor:

"Porque aquí en Coruña tamén se fala galego, que carai, se daquí son as Irmandades da Fala, pero por favor!"

Que A Coruña é unha cidade galega sobra dicilo, mais nestes últimos meses tamén descubrimos que historicamente sempre turrou polo recoñecimento da nosa cultura. Efectivamente aquí tivemos as Irmandades da Fala, a Cova Céltiga, a Real Academia Galega, o grupo de teatro O Facho e outras moitas iniciativas galeguistas. Na Coruña fálase galego? Pois claro.

Para quen queira saber máis, eufalo.tv é un proxecto de documental colaborativo que partiu d' A Navalla Suíza e dun equipo de colaboradores de alto nivel.

É unha historia colectiva sobre a lingua, dende o punto de vista dos seus falantes. É, por tanto, unha historia feita a partir de pequenas historias, un discurso feito con moitos discursos diferentes e variados. Que cada quen tire as súas propias conclusións.

Non esquezades entrar!

O polbo primeiro cómese e despois...

2010-03-12T15:12:00.001+01:00

Chave do título: Quen coñeza a frase ben saberá como remata. Quen non, deixe voar a imaxinación. ;-)

Viñeta irónica sobre as NOMIG (Estampas do mundo elegante, 1992).

Con motivo dun recente artigo publicado na web de Sei o que nos figestes... nos últimos 525 anos intitulado Carlos Luis Rodríguez em acçom, reparamos na figura dun insigne humorista gráfico que debería ocupar unha páxina completa na enciclopedia da banda deseñada. Falamos de Xesús Campos Álvarez, Chichi Campos, do que queriamos facer unha pequena referencia cunhas poucas obras e informacións que atopamos del na Internet, coa intención de descubrir máis sobre este autor co paso do tempo.

Benvido, Santidade (1989).

Non será este o único debuxante que visite as nosas páxinas, pois dende hoxe as Conversas Galegas teñen un espazo reservado para o humor.

BenvidAs á Masa Crítica da Coruña

2010-03-08T01:21:00.002+01:00

No blog das Conversas Galegas tamén nos gusta coñecer as outras iniciativas que se realizan na nosa cidade:

Todos os primeiros venres de cada mes, un grupo de máis de trinta ciclistas xúntase na Praza de María Pita para facer un percorrido reivindicativo. Chámanse "A Masa Crítica", e forman parte dun movemento cívico internacional que comezou en San Francisco en 1992 . O seu lema é "Usa a bici todos os días, celébrao unha vez ao mes". Os membros deste grupo, que reclaman máis espazos para as bicicletas, traballan cada día por visibilizar este medio de transporte económico, limpo e saudable.

O traballo constante destes ciclistas críticos merece unha homenaxe, por iso queremos falar deles a través dunha parte do seu traballo. Con motivo do Día da Muller Traballadora, que celebramos hoxe, a Masa Crítica da Coruña editou este pasquín:

A BICICLETA, SÍMBOLO DA EMANCIPACIÓN DA MULLER

Introdución
Falar da bicicleta é falar da historia da humanidade posto que é parte inseparable dela, como o invento da electricidade ou do televisor. Pasou tanto tempo que nos esquecemos da enorme contribución que tivo na emancipación da muller a fins do século XIX.
Desde a aparición da primeira bicicleta coas rodas de igual tamaño e transmisión por cadea en 1885, o seu campo de aplicación aumentou extraordinariamente (por exemplo, a policía, correos e ata o exército beneficiáronse do seu uso). Pero, sen dúbida, a bicicleta era un vehículo para uso persoal e no mundo da muller daquel entón alzouse como símbolo de emancipación.

A muller a fins do S .XIX
A II Revolución Industrial favoreceu o acceso da muller ao traballo e á educación; ao mundo máis aló da súa casa o que lle permitiu descubrir as posibilidades doutra vida. Nem bargante iso só sucedeu nos países máis industrializados, como EEUU, Gran Bretaña, Europa do Norte , Alemaña e en certa medida Francia.
A pesar da incorporación da muller ao mundo laboral, en xeral, o que se esperaba dela era bastante parecido en todas as nacións de Europa occidental e EEUU. Considerábana un obxecto inculto, sen dereitos, que pasaba da posesión paterna á do marido ou fillos homes, que tiñan todo o poder sobre elas, ata non deixalas nin opinar nin escoller o seu propio camiño.
Ata as súas roupaxes victorianas ían encamiñadas a inmobilizalas aínda máis: corpiños, longas e pesadas saias, chapeus e tacóns altos coaccionaban a súa liberdade de movemento e parecían simbolizar o constreñimento das súas vidas.

Contribución da bicicleta á emancipación da muller
O boom da bicicleta en EEUU, Inglaterra e Francia na década de 1890 tivo as súas consecuencias máis profundas no mundo feminino. Aínda que en Estados Unidos en 1895 as mulleres representaban un terzo da poboación ciclista, a súa popularidade viuse aumentada grazas á súa promoción, por parte das primeiras feministas, como medio para mellorar a condición feminina. A bicicleta melloraba a forma física, liberaba ás mulleres do xugo do corpiño e do marido, aumentaba a súa dignidade e levaba á igualdade de sexos. Esa mensaxe calou fondo entre as mulleres e desde todas as clases sociais comezaron a montar en bicicle ta. Estaba nacendo "A Nova Muller".
Susan B. Anthony, unha das primeiras sufraxistas chegou a dicir: "a bicicleta fixo máis pola emancipación da muller que calquera outra cousa".

Por suposto non faltaron voces críticas tanto ao lado feminino como masculino; instábase á non práctica dese exercicio ciclista "depravado e inmoral", xa que promovía "unha vestimenta indecorosa e facilitaba o contacto co outro sexo" o que levaba ás mozas á ruína e á desgraza. Moitos médicos aludían razóns hixiénicas para desaconsellala, e ata se chegou a dicir que "a fricción entre a muller e a sela causáballe un pracer sexual ilícito".

Efixie de Susan B. Anthony nun dólar

Bicis para mulleres e vestiario
A pesar da cruzada contra as mulleres ciclistas, aos fabricantes non lles pasou inadvertido o potencial mercado feminino, pero este tiña un serio problema co seu vestiario, totalmente contrario á práctica de calquera exercicio físico. Por iso lanzáronse modelos de "bicis só para mulleres". O modelo máis exitoso, que chegou ata os nosos días, foi o que baixou a barra horizontal do cadro, permitindo que a saia non fose xa un encordio para montar en bici.
As feministas foron un paso máis aló ao promocionar os bombachos, unha especie de pantalóns turcos frouxos que se anudaban por baixo do xeonllo, no corpo púñanse unha blusa, sen corpiño e na cabeza un sinxelo chapeu de palla. Unha vez máis as reaccións non se fixeron esperar, dicíase que ese terrible vestiario era un escándalo e "provocaba aos homes". Debido ás fortes críticas estes primeiros pantalóns femininos foron substituídos por saias-pantalón, que aínda así, ensinaban un pouco a pantorrilla.
Nembargante, as innovacións no vestir axudaron a liberar á muller dos ríxidos patróns da moda de fins do XIX e a abrir o camiño para unha nova era de independencia feminina.

Situación en España
En España, que vivía ancorada no conservadurismo e o atraso económico respecto dos seus veciños, os movementos feministas, do mesmo xeito que a moda pola bicicleta, chegaron tarde e ben entrado o S.XX. Aínda nos anos 40 non era frecuente ver mulleres en bicicleta; as que se atrevían a utilizala facíano con saias ou, como moito, con saias-pantalón, pero aínda eran moi pouco habituais as mulleres ciclistas.
Case ninguén se podía permitir ter unha bicicleta de recreo, polo que eran frecuentes os locais de aluguer. Con todo, os traballadores que vivían nos arredores das cidades e vilas utilizábanas como medio de transporte para acudir a traballar.

Conclusións
Durante a primeira metade do s. XX a bicicleta pasou por períodos de popularidade e desuso, aos que contribuíron as dúas guerras mundiais e a aparición dos vehículos de motor respectivamente. Con todo, a súa versatilidade e baixo custo fixo que se popularizase como medio de transporte entre as clases menos favorecidas contribuíndo a que tanto homes como mulleres a utilizasen nos seus desprazamentos.
Actualmente, do mesmo xeito que fai cen anos, a bicicleta é un dos vehículos que máis fomenta a independencia. Por iso, nos lugares onde a muller aínda non goza do mesmo estatus que o home, a bici pode colaborar a conseguir un desenvolvemento verdadeiramente igualitario entre ambos os sexos.

APOIÉMOLO ENTRE TODOS!! SACA A TÚA BICI Á RÚA , SEXAS HOME OU MULLER !! ÚNETE A NÓS TODOS OS PRIMEIROS VENRES DE MES - 20:00H EN MARÍA PITA
MASA CRÍTICA CORUÑA - www.bicis.info/foro - http://www.bicis.info/

O 27 de febreiro en imaxes

2010-03-06T16:04:00.009+01:00

Moitas grazas ao amigo Caralladas pola foto.

Na tarde do pasado 27 de febreiro, a mesa do Matthews encheuse de libros e revistas na estrea da nova colección bibliográfic a. Trátase de publicacións galegas dende 1977 ata a actualidade, que pasaron polas mans de todos os asistentes. Nesta ocasión, o tema que máis tempo nos ocupou foi o das perspectivas das caixas de aforros. Ademais destes amigos, tivemos a visita dun atrevido veciño irlandés.

As conversas galegas estrean biblioteca!

2010-02-27T15:10:00.004+01:00

Portada dun exemplar da segunda A Nosa Terra (para ilustrar a nova).

Grazas a Tereixa Barreira e outros amigos das Conversas, estreamos unha pequena colección de libros e revistas galegas, dende os anos 70 ata a actualidade. Entre estas obras temos varias publicacións históricas d'A Nosa Terra, o libro 55 mentiras sobre a lingua galega, unha edición da Descripcion del Reyno de Galizia do Licenciado Molina ou o Sempre en Galiza, de Castelao.

Dende había un tempo coñeciamos a necesidade de dar a esta iniciativa cívica un apoio literario. No momento en que varios membros fixeron pequenas contribucións, na súa orixe persoais, a idea foi medrando e, ao final, xuntouse un pequeno fondo bibliográfico que era bo pór en común para proveito de todos. Por esta razón, hoxe iniciamos publicamente esta colección de obras galegas.

A posta en común será esta tarde (27/02/2010) ás 18:30 no local habitual.

En venda libros importantes da literatura galega e pandeireta

2010-02-26T03:10:00.001+01:00

Unha boa amiga das Conversas vende varios libros en galego, de edicións vellas e emblemáticas:

Sempre en Galiza - Castelao, Akal.
Sombra do aire na herba - Luis Pimentel.
A Galicia campesiña,
A Galicia mariñeira (estes e outros máis da colección Biblioteca Básica da cultura Galega), e máis títulos.

Tamén vende unha pandeireta coa súa funda totalmente novas, por bo prezo.

Mail: raiota9@yahoo.es - tel 659838033.

Argumentos, por favor!

2010-02-19T22:40:00.010+01:00

Disponibilizamos dous traballos de máximo interese para quen necesite ampliar perspectivas sobre sociolingüística e sobre modelos educativos. Son:

-O libro publicado pola plataforma Prolingua "55 mentiras sobre a lingua galega".
-A conferencia de Pablo Gamalho intitulada "Modelos linguísticos para a educação".

Se visitamos unha libraría de temas galegos como Couceiro, na Coruña, poderemos encontrar máis dunha ducia de publicacións e estudos sobre sociolingüística, escritos nas últimas tres décadas. Todos eles veñen tratando a posición da lingua galega na sociedade e as solucións para a coexistencia co castelán. Ata hai pouco, eran un recurso básico para os estudantes de filoloxía mais agora, a súa lectura parece indispensable para todos os galegos.

Nun momento no que voces públicas están a cuestionar sen disimulo os principios máis elementais da normalización lingüística, necesítase información. Neste contexto, recollemos a última iniciativa da plataforma Prolingua, a publicación do libro "55 mentiras sobre a lingua galega". Presentouse o 5 de febreiro en 69 vilas do mundo e nós adquirímolo para as Conversas do día 6. É unha boa contribución para quen necesite argumentos a favor do galego. Aí vos vai unha presentación gráfica:

Presentación/resumo da publicación "55 mentiras sobre a lingua galega".

Na liña dos modelos lingüísticos na educación (tema que infelizmente neste país é fonte de conflito) facilitamos tamén a presentación dunha conferencia feita polo profesor Pablo Gamalho no 6 de febreiro deste ano baixo o título "Modelos linguísticos para a educação", accesible dende o PGL. Nela, explícanse os modelos educativos do Quebec, Cataluña, País Basco, Galicia e Burela. Non só demostra que a Xunta é o goberno autonómico que menos recursos ten empregado para que os alumnos adquiran competencia nas dúas linguas cooficiais (un completo fracaso), mais que o modelo educativo da Cataluña, de inmersión en catalán, é o único que nos últimos 30 anos conseguiu este obxectivo.

Entroido internacional!

2010-02-15T13:39:00.004+01:00

Os reintegratas tiñan razón, a nossa língua é internacional...

A noite do 13 de Febreiro, as Conversas galegas tiveron visitantes de diversos sitios do mundo. Na pequena embaixada da Irlanda (o Matthews Irish Bar) celebramos xuntos o entroido dous galegos, tres "americanos", un galaico-suízo, unha polaca e dúas italianas. Tanto gusto!

Feliz entroido!

2010-02-13T14:56:00.001+01:00

Personaxes principais dos entroidos do país: Viana, Verín-Laza, a Ribeira Sacra lucense e Xinzo de Limia (imaxes da Vixía de Suviña, ídem, Manuel Gago e Milutxo).

Antes de enfiar a última semana do ciclo do entroido, dende as Conversas galegas queremos desexarvos felices festas, moita esmorga e diversión, e convidarvos a pasar unha nova tarde en galego polas rúas da Coruña e no Matthews onde, por suposto, celebraremos o carnaval!

Feliz ano suevo!

2010-02-06T13:00:00.006+01:00

O 2010 é unha data importante na historia de Galiza, cúmprense 1600 anos da fundación do reino suevo, o máis antigo de Europa. Pensan os galegos celebrar esta efeméride? Fálanos disto o arqueólogo, profesor de Xeografía e Historia e humorista gráfico Franjo Padín dende o seu blogue Novas de Arqueoloxía.

Imaxe: O rei Teodomiro con tres bispos (Códice Vixiliano).

En outono do ano 409, unha grande grei de xentes chegan a Gallaecia. En longas ringleiras, homes armados, a pé ou a cabalo, recorren as vellas estradas do Imperio Romano. Van vestidos con mantos de lá que prenden con grandes fivelas no ombro. As súas guedellas e bigodes confírenlles un aspecto feroz, acrescentado polas longas espadas e lanzas que portan, e o estraño acento da súa lingua, que sóa áspero e bárbaro a quen os escoita. Tras eles, en grandes carros de bois, viaxan as súas mulleres e enseres. Non é unha horda de saqueadores que veñan arrasar as vilas e cidades para logo marchar co botín. Veñen ficar para sempre.

O rei destes invasores, ou inmigrantes, Hermerico, aproveitara a delicada situación política e militar do Imperio de Occidente para atravesar o limes, a fronteira norte do Imperio, quizais incitado polo xeneral romano-xermano Estilicón para favorecer as súas particulares ambicións. Unha vez dentro do Imperio, os Suevos, que así se chamaba este pobo, convertíronse en instrumento das loitas intestinas polo poder en Roma, a cambio de terras onde asentarse. Así chegaron a Galicia, tras pactar co emperador Honorio un foedus, un tratado de alianza con Roma, polo cal comprometíanse a manterse quedos e en paz a cambio de terras nas que instalarse. ("Habitabant ibi foederatorum conditione sub regibus suis Suebi", di Hidacio de Chaves). A provincia da Gallaecia emancipábase así do poder imperial, coa ledicia do campesiñado, que se libraba da pesada fiscalidade romana e os seus gravosos trabucos, e co espanto das clases urbanas aristocráticas e católicas, conservadoras e saudosas dun imperio moribundo. Hermerico convertiuse no primeiro rei do primeiro e máis antigo reino do Occidente medieval. Galicia.

A historia non trata ben aos Suevos. As escasas crónicas que se ocupan desta época convulsa foron redactadas por membros desa temerosa aristocracia galaicorromana que miraba perigar o seu statu quo particular. Segundo Hidacio, o principal dos cronistas que nos informan, as plagas de Exipto foron orballo comparado cos Suevos, bestas depredadoras “semper fallaces et perfidi”. O retrato destes reis e das súas vicisitudes debuxan un panorama de crises políticas, loitas civiles, decadencia e derrota. Para colmo, un século de historia do reino (entre o 469 e o 550) está sumido nunha impenetrable escuridade, pois non se coñece case ningunha fonte histórica para estes tempos.

Tampouco interesaron os Suevos a ninguén. A historiografía española xamais adicou a menor atención a este episodio, ben por unha inconfesable impotencia ante as sombras que asulagan estes remotos tempos, ou ben porque, aqueixada como está dun acrítico nacionalismo, preferiu outorgar o protagonismo aos visigodos, xentes nas que non se dubidou en identificar aqueles rasgos que definen a esencia da nación española (a saber: catolicismo e monarquía peninsular unitaria. Por Dios la patria y el rey murieron nuestros padres). Tampouco a historiografía portuguesa quere saber nada dos Suevos. Resulta sintomático que o reino de Portugal, que naceu como nación entre o Miño e o Douro, na Gallaecia máis latinizada, o cerne precisamente do reino Suevo, se identifique coa Lusitania. En Europa, outros historiadores ocultaron cun altaneiro desdén a súa propia ignorancia. Lucien Musset chegou a ornear que “se os suevos de España (sic) non existisen, a historia non tería cambiado en nada importante”. 175 anos de historia suprimida cunha frase atroz.

En Galicia, a cousa non pinta moito mellor. Os historiadores máis vinculados ao galeguismo, que podían mirar con bós ollos aos Suevos, nunca gozaron de continuidade nos seus traballos (e niso ten moito que ver o nacionalismo español en armas). E os demais miraron sempre o seu discurso condicionado pola opinión xeralizada e poderosa da historiografía dominante en España, ás máis das veces sectaria. Nos libros de texto de Ensino Obrigatorio da Galicia actual (2º de ESO, Obradoiro-Santillana, por exemplo), o Reino Suevo ocupa seis liñas.

Merecen os suevos este esquecemento? Lonxe de ser bárbaros peludos e incivilizados, viviron séculos en contacto cos romanos na fronteira. As súas incursións pola península, calificadas de meros saqueos e asasinatos, responderon máis ben a plans organizados de expansión e de asentamento do poder dunha monarquía guerreira. Pese ao panorama de loitas civiles polo poder coas que se pinta aos pobos xermánicos (e do que os visigodos teñen grande parte de culpa), os suevos constituíron unha monarquía cun sistema de sucesión herditario, a priori estable, no que o fillo era asociado ao trono en vida do pai. As moedas que cruñaron, (importantísimas por cantidade e calidade) primeiro imitando a moeda imperial, e máis tarde cruñando moeda propia (Requiario é o primeiro rei xermánico de Europa que cruña moeda co seu nome entre o 448 e o 456), dan a entender que o comercio non decaeu, senón ao contrario. Fronte a tradicional imaxe de caos xeralizado, os reis suevos remataron por asumir unha política de cohesión social a partir da aceptación do catolicismo, do apoio da monarquía na organización territorial da Igrexa, uniformizada a través dos Concilios de Braga, e na busca de equilibrios internacionais (con francos, visigodos e bizantinos) que garantizasen a súa supervivencia.

A data da fundación do reino suevo, o primeiro reino de Galicia, foi nun intre incerto entre o 410 e o 411. Cúmplense logo 1600 anos do reino máis antigo de Europa. Francia celebra cada centenario da Revolución facendo unha torre xigantesca ou unha biblioteca. Uruguai no seu centenario fixo o primeiro mundial de fútbol. En Galicia faise... un Xacobeo (sen que se saiba xa qué demo é iso). Por iso, en Galicia pesa tanto este silenzo sobre o seu propio cumpleanos como entidade política independente, que só pode ser debido a unha combinación letal de ignorancia e aldraxe, mal que aqueixa a toda a nosa clase política. E por iso, tamén hai quen andamos en celebrar a efeméride facendo o mellor que podemos facer por nós mesmos: animar a coñecer a nosa historia, para saber de quén vimos sendo.

Xoán escreve-se com J

2010-01-19T17:31:00.001+01:00

A imaxe definitiva e oficial do escritor.

Cando tentábamos facer unha presentación formal de João Guisan Seixas nas Conversas galegas, o pasado 16 de Xaneiro do 2010, encontramos un texto da súa autoría non só idóneo para ese fin, tamén difícil de superar. A súa lectura deunos a ocasión de falar in extenso sobre temas como as relacións Galiza-Portugal, a literatura portuguesa, as tradicións culturais da Raia ou a migración de galegos a Lisboa*, todos eles realacionados coas investigacións feitas polo propio João ao longo da súa traxectoria.

A relación de Guisán co portugués comezou cando na súa xuventude foi documentar nas aldeas de Oímbra e en Vilar de Perdizes os cantos de reis e as representacións (teatrais) da paixón. Eran poboacións veciñas e non podía evitar pasar a fronteira. Rápido descubriu a continuidade cultural e lingüística que existe entre os concellos norteños e os galegos.

Abaixo reproducimos o texto de presentación, "Auto-ortografia":

Baptizado como Juan Carlos (A Corunha, 1957), recebe ao se iniciar, de mui novo, no teatro galego (grupos O Facho, Teatro Circo) o nome de Xohán. Membro fundador, sem h, da Escola Dramática Galega, e com J da Associaçom Galega da língua, dá-se a conhecer, porém, como Xan no campo da literatura ao obter em 1977 o prémio de narrativa do Pedrón de Ouro. Como tal publica Número de Patente. Ao dar lume, mais tarde, Origem Certa do Farol de Alexandria, aparece na 1ª Ed. Xoán, na 2ª Joám e na 3ª, e até hoje, João, assinando assim também Um Cenário Chamado Frederico. Recebeu 6 prémios literários com X, e 0 com J. Por se fosse pouco, un dicionário de autores subsidiado atribui a obra dele a um tal Rodríguez. O barbeiro da sua rua, de pequeno, foi, infelizmente, o único que o tratou alguma vez de Carlos, e muitas de Carlitos. Ainda que o autor agora pensa que esse era o nome do cabelo que cortava.

(Teatro Para Se Comer, 1997).

Nota: Apenas un ano despois, Guisan Seixas foi galardoado co I Prémio Eixo Atlântico de Textos Dramáticos, por A Tábua Ocre de Núbia (ou o Significado da Vida), desta vez como João.

(*) O galego era un personaxe habitual do teatro lisboeta no século XVIII; naquela época moraban na cidade máis de 40.000 traballadores do noso país que mantiñan fortes vencellos coa súa terra.

Imaxes do 16 de Xaneiro

2010-01-17T16:48:00.002+01:00

As primeiras Conversas galegas do 2010, celebradas o 16 de Xaneiro, contaron coa participación do convidado especial João Guisan Seixas e doutros sete amigos da iniciativa. Tertulia, libros e bebidas estimularon a mesa do Matthews dende as 18:30 ata as 22:30 horas!

João Guisan Seixas participará hoxe nas Conversas Galegas

2010-01-16T03:31:00.002+01:00

João Guisán Seixas atoallado con motivo do DdoOLeR'08.

Esta tarde, contra as 18:30, João Guisan Seixas será o novo convidado especial en unirse ás Conversas Galegas. Profesor de lingua portuguesa na Escola Oficial de Idiomas da Coruña, a súa carreira está fortemente ligada á visibilización da nosa lingua por medio do código reintegracionista (é un dos fundadores da AGAL). Tamén conta cunha longa experiencia teatral e como dramaturgo (varias veces premiado) ten aportado unha creación moi nutritiva: o "Teatro para se comer".

Desexamos que pase unha boa tarde de Conversas, e que saiba desculpar que o presentemos cun aspecto tan lúdico (andábamos á procura desta imaxe). Un saúdo para o João con todo o noso afecto.

----------------------------------------------------------------------

Outros convidados ilustres:

María Xosé Taboada (25/04/2009)
Xosé Lourenzo Tomé (6/09/2009)
Francisco X. Rei (4/12/2009)
Manuel Lourenzo (12/12/2009)
María Luz Canal (19/12/2009)

E todos vós!

No día da selección galega

2009-12-26T22:34:00.003+01:00

No día da celebración do partido anual da selección galega de fútbol, tivemos unha inesperada conversa sobre psicoloxía con dous representantes galegos desta disciplina que estudan en universidades de Castela e León. Unha aperta mozos!

María Luz Canal participou nas Conversas galegas

2009-12-21T04:36:00.003+01:00

A nosa convidada, no centro da imaxe.

Chegou preparada á cita. Provista dun cartafol que contiña papeis varios (dende textos da plataforma Galego. Patrimonio da Humanidade ata unha copia do Estatuto de Autonomía de 1980) María Luz Canal apareceu puntual no escenario das Conversas galegas o 19 de Decembro do 2009.

Como anunciáramos días antes neste mesmo blog, esta xurista arraiana, natural de Lobios (Baixa Limia), ten unha traxectoria indiscutiblemente ligada á defensa da lingua galega na vida social e na xustiza. Grazas a ela, obtivemos unha radiografía do poder xudicial na actualidade neste país.

M. Luz non o nega, considérase rara avis nun espazo dominado maioritariamente polas ideas conservadoras e mantense fiel ao seu compromiso progresista, en clave de muller e con identidade galega, defendéndoo con vehemencia (non en van, as súas orixes familiares estiveron fortemente vencelladas ao republicanismo ourensán). Os primeiros datos que tira déixannos de pedra: de 300 xuices, tan só 10 redactan algunha vez sentenzas en galego; entre os fiscais a proporción é semellante: apenas o 7% está en condicións de defendelo.

É totalmente certo que no panorama xurídico galego aínda se agarda dende hai vinte e cinco anos un dicionario específico que conteña os tecnicismos expresados en lingua galega. Coñecendo esta circunstancia comezamos a comprender o problema.

Guiados por esta experta, aprendemos sobre as competencias do TSXG e sobre o dereito civil galego. Si amigos!, temos dereito civil propio ("aínda que pouca xente o sabe, incluídos moitos avogados"). E unha sorpresa máis: a nosa convidada contribuíu a redactalo. Sen dúbida isto merece unha comunicación á sociedade. Luz fai autocrítica mais recoñece que existen iniciativas para visibilizalo, como a REvista XURídica GAlega, na que ela colabora.

Ademais de cuestións competenciarias (Estatuto en man) tivemos tempo para as plataformas de apoio ao galego, a toponimia e outras conversas máis triviais.

Foi unha sesión moi interesante pois achegou perspectivas que ata o momento non se expuxeran en reunións anteriores, da man dunha profesional da xustiza. A impresión de todos foi moi boa e esperamos tela connosco novamente.

Unha aperta Luz!

Xustiza, galego e autonomía nas Conversas do 19

2009-12-18T19:15:00.002+01:00

Amigos/as das Conversas galegas,

Este sábado 19 de Decembro do 2009 celebraremos novamente as xuntanzas no bar Matthews, ás 18:30 horas. Nesta ocasión contaremos coa asistencia da xurista M. Luz Canal, membro da plataforma Galego. Patrimonio da Humanidade, que se ten mostrado moi crítica pola escasa presenza do galego na xustiza. É a primeira vez que se achega á iniciativa alguén do mundo das leis, polo que a nova nos causa grande expectación.

A data deste encontro é tamén moi especial pois o próximo día 21 se cumprirán 19 anos da aprobación en referendo do segundo Estatuto de Autonomía de Galicia. Case vinte anos despois, o Estado aínda non transferiu todas as competencias previstas. Sen dúbida haberá moito debate para esta nova convidada e para todos vós.

Benvida, benvidos!

Centro de Saúde: lingua sobre lingua

2009-12-18T17:23:00.003+01:00

O pasado 13 de Decembro, varios habituais das Conversas galegas acudimos ao local da asociación Manicómicos, na Coruña, para participarmos nunha experiencia de teatro-fórum, unha variante na que o espectador pode intervir para mudar o final da obra. A peza que fomos ver titúlase "Centro de Saúde" e representa o conflito lingüístico na Galiza inspirándose nun feito real de discriminación que aconteceu no Servizo Galego de Saúde. Este método coñécese como teatro do oprimido, e debe o seu nome ao brasileiro Augusto Boal, finado en Maio deste ano.

O máis destacado deste xeito de facer teatro é que actores e público entran en contacto dende o primeiro momento: todos xuntos rachan a liña invisible que separa os asentos da zona de actuación e participan nuns xogos de animación. Cando a xente xa está preparada e desinibida, comeza a actuación. E despois aínda se rachan máis límites, pois se pregunta ao público a opinión sobre o acontecido e entón comeza un intenso debate entre actores e espectadores. Cando alguén do público pensa que ten unha solución ao problema exposto, entón vólvese representar fielmente o final da actuación e ese alguén pode participar modificando o papel da personaxe oprimida.

Neste particular "Centro de Saúde" escenificouse o conflito sucedido entre unha castelanfalante e unha galegofalante, demostrando ata que punto se poden tensar as cousas cando non hai vontade de comprenderse. Unha doutora galega séntese incómoda cunha doente que fala galego e, violentada por elo, insístelle en que se comunique en castelán. A doente primeiro discute con ela, mais comprende que necesita atención médica e finalmente desiste, baixa a testa e obedece.

Esta situación discriminatoria, acontecida nunha vila galega, non deixa de ser real e ao mesmo tempo incrible, e rapido apareceron as reaccións. O público participou moi activamente e escoitáronse moitos argumentos e reflexións. Tamén se debateu sobre outros momentos da obra protagonizados por personaxes diglósicas.

Ao finalizar o acto, os actores aplaudiron ao público. Foi un pracer descubrir esta orixinal fórmula teatral, realmente estimulante! A ela asistiu, entre os actores, a nosa amiga Carmen. Esperamos que a volvan repetir.

Tres horas con Manuel Lourenzo

2009-12-15T13:45:00.012+01:00

Se na vida non houbese que comer, durmir e traballar aínda hoxe estaríamos a falar con Manuel Lourenzo. É dificil achar unha persoa coa que tratar tal diversidade de temas en profundidade. Teatro, poesía, historia, ou ben anécdotas cargadas dunha intelixente retranca. Por esta causa merece, co permiso doutros ilustres homes da provincia mindoniense, o calificativo de crack en xeral.

Este último sábado, 12/12/2009, o Matthews transformouse en escenario dunha tertulia de alto nivel. Foi de sete a dez (e non de catro a catro!) cando o amigo Manuel tornou en protagonista das Conversas galegas.

Grazas á súa intervención descubirmos moitos detalles da súa vida e da historia recente da nosa terra. Comezou lembrando os seus inicios na Coruña e o choque cultural (e lingüístico!) que supuxo aquel cambio para un rapaz da Ferreira do Valadouro. "Os pronomes desordeados, a gheada!" Naquel momento entrou en contacto con boa parte dos republicanos que aínda vivían nesta vila nos anos 50. Comezou facendo teatro nun tempo no que a censura prohibía falar galego. E ollo ao truco: podían ler os textos na nosa lingua, mais para introducilos ou explicarllos ao público só era permitido falar o castelán. O seu compromiso cultural e político levouno varias veces preso, dificultando o seu traballo, mais botou para adiante, abofé!

(editorialgalaxia.es)

"Don Ramón, Hamlet e Cunqueiro son os meus amigos".

Ademais de impulsor do teatro galego, leva nas súas costas unha longa experiencia no cine e na televisión. Sentados na mesa do Matthews non só coñecemos as súas impresións sobre eses dous mundos, ademais deunos novas dos seus últimos traballos. Mais houbo tamén tempo para a conversa informal, as anécdotas infantís do Valadouro, as historias de campismo e mesmo unha lectura improvisada de Cunqueiro, do que destacou a súa musicalidade perfecta. E ten razón, calquera fragmento dos seus textos ten a coerencia das notas dunha partitura.

Ben entrada a noite aínda estivemos un bo cacho a falar fóra do bar. E finalmente despedímonos. Durante tres horas compartimos impresións cun home que nunca deixa de satisfacer a súa curiosidade. Un rapaz que segue sendo dinámico, crítico e emprendedor.

Graciñas Manuel! Esperamos que gozases da experiencia tanto como gozamos nós.

Recomendamos a entrevista a M. Lourenzo en nosquedaportugal.blogspot.com

Manuel Lourenzo preséntase

2009-12-12T13:53:00.007+01:00

Estará no Matthews esta tarde, a partir das 18:30 horas.

Manuel Lourenzo fala dos seus proxectos recentes.

Neste vídeo explícanos como comezou a escribir.

Manuel Lourenzo participará nas Conversas galegas

2009-12-11T03:00:00.004+01:00

Manuel Lourenzo (vía culturagalega.org)

Onte tivemos confirmación de que Manuel Lourenzo visitará as Conversas galegas o próximo sábado 12 de Decembro. Nunha visita que fixemos a Casahamlet (o estudio teatral do que é co-director), na rúa coruñesa de Afonso VII, recibiu cos brazos abertos a nosa proposta e engadiu que podemos contar con el na convocatoria de mañá. Os poucos minutos do encontro deron para comprobar que é un bo conversador, e estamos seguros de que tamén o demostrará no Matthews.

Lourenzo, destacado membro do teatro galego, leva máis de corenta anos desenvolvendo unha obra en constante crecemento. É autor de innúmeras creacións dramáticas, actuacións teatrais e cinematográficas, traballos de dobraxe, ensaios... Podes coñecer o seu currículum nesta ficha persoal que recolle a súa longa traxectoria.

Na esquerda, nunha das súas actuacións televisivas máis coñecidas polos galegos: Melghacho de Mareas Vivas (vía nosquedaportugal.blogspot.com)

E se queres falar con el, tes a oportunidade de facelo este sábado ás 18:30 horas. O local do encontro é o Matthews Irish Bar (A Coruña). Estás convidado!

No 5 do Nadal

2009-12-05T23:35:00.007+01:00

Hoxe volveu ser noite de Matthews! E aínda que xa comezou a irresistible ponte de Decembro, media ducia de amigos das Conversas galegas estiveron alí. Tamén tivemos a visita dunha boa castelanfalante, que levou moi ben a experiencia de falar galego. ;-) Como adoita pasar nestes casos, non existen imaxes do acontecimento, mais fica aquí a promesa de facelo en próximos sábados.

5 de Decembro ten significados variados para os galegos. En 1963, a nosa lingua foi admitida na liturxia católica grazas ao Concilio Vaticano II; dende entón, aínda que timidamente, sacerdotes exemplares de parroquias das catro provincias guíanse polas sagradas escrituras traducidas ao galego. Cinco é tamén unha data tráxica da nosa historia naval, pois en 1987 o Cason, un cargueiro de bandeira panameña, sofreu un accidente nas costas de Fisterra que liberou toneladas de produtos tóxicos, nun suceso que levou a evacuar de xeito confuso e desorganizado boa parte da poboación da Costa da Morte e causou unha dura crise política.

Tan importante o é nos EUA, onde en 1933 finalizou a Lei Seca implantada nos anos 20. Esta clase de medidas foron moi comúns en países europeus e americanos na primeira metade do século XX (aínda que en Islandia o consumo de cervexa foi prohibido ata 1989). Como non tiñamos outro xeito de celebralo, nós fixémolo cunha boa pinta de Guinness:

O día seguinte, 6 de Decembro, tamén representa feitos importantes da historia, aínda que non tanto da Galiza como doutros lugares. En 1922 publícase o Ulysses de James Joyce, antecesor irlandés d'A Esmorga de Eduardo Blanco Amor. En 1932 o Parlamento de Cataluña presidido por Lluis Companys foi constituído. E décadas despois, en 1978, a Constitución española actual foi aprobada polo 87% dos votos en referendo. Noutras latitudes, 1917 foi o ano da independencia de Finlandia do imperio ruso.

Mais o día que marcou a historia galega recente é o 4 do Nadal. En 1979 as forzas sociais, co apoio de varios partidos políticos rexeitaron o texto do Estatuto de Autonomía redactado pola UCD, que se chamou despectivamente "Estatuto da Aldraxe". Miles de persoas saíron das súas casas en multitudinarias manifestacións que tomaron as rúas das principais vilas galegas, a primeira foi en Vigo o 4 de Decembro. Grazas ao rexeitamento unánime comezou un proceso que culminaría en 1980 coa aprobación do segundo Estatuto de Autonomía de Galicia.

Temas houbo dabondo, e faise difícil lembralos todos. Mais quédanos o bo sabor destas conversas nas que xa confirmamos que a iniciativa se consolida. A todos vós, e aos que nos seguides pola Internet, moitas grazas.

Matthews, AchegArte e un novo convidado especial

2009-12-04T16:18:00.010+01:00

O pasado 28 de Novembro celebráronse as vixésimo terceiras Conversas galegas. Con puntualidade unha vez máis, os participantes reuníronse ao redor dunha mesa para debater sobre os temas do país. Nesta ocasión xuntáronse oito conversadores, entre eles vellos coñecidos e novas incorporacións!

O tempo, moi chuvioso, facía propicia unha reunión ao quente, e seica tamén activou a retranca de Finbar Matthews, que apareceu en escena facendo gala do seu humor irlandés: "Chove moito. Fóra, está pechado!!", nun instante que produciu as gargalladas de todos os concorrentes, entre os que estaban por primeira vez unha persoa do Peú e outra do Uruguai.

E entre conversa e conversa apareceu un novo convidado especial. Recibimos a visita de Fran Rei, o coordenador de Zonas da Mesa pola Normalización Lingüística. Foi todo un pracer contar con el nesta iniciativa e por suposto levámolo ao seu campo: a sociolingüística. Produciuse un debate sobre o uso do galego entre os xoves que se viu alimentado (e animouse moito) cando un participante preguntou polo reintegracionismo.

Fran Rei (centro) nun acto da Mesa pola Normalización Lingüística.

Contra as 20:45 rematou a nosa estancia no Matthews e mudamos a localización polo Palexco para visitar a feira da industria cultural galega: AchegArte. Xa é a segunda vez que as conversas se desprazan a outro espazo. Esperamos facer novas saídas temáticas!

Novamente, moitas grazas a todos os asistentes ás conversas pola vosa participación!

Un, dous, tres... vinte e tres!

2009-11-28T01:54:00.008+01:00

Neste XXIII sábado de conversas, a convocatoria xa está aberta. Novamente, recomendamos asistir a unha experiencia na que practicar lingua galega é o fundamental. Ao xeito dunha reunión informal, beber algo é tan só un pretexto para falar galego na Coruña e discutir calquera tema con galegofalantes de toda a vida, neofalantes, castelanfalantes...

As Conversas comezarán ás 18:30 no bar Matthews (Galera s/n) e con motivo da celebración do AchegArte! (herdeiro coruñés do Cultur.gal), desprazarémonos ata o Palexco e o Kiosko Alfonso para dar un paseo en boa compaña polos espazos abertos da cidade e coñecer esta interesante mostra da cultura galega!

Vivendas sustentables, xa son a alternativa

2009-11-20T21:45:00.002+01:00

Recentemente, a televisión europea de noticias Euronews informou sobre a vila dinamarquesa de Hortshøj. Nesta pequena localidade, unha centena de vivendas producen a súa propia enerxía e están deseñadas con criterio ecolóxico para tomar o máximo proveito enerxético co menor custo ambiental. A canle multilingüe achegouse a esta iniciativa. (Preme aquí para mirares o vídeo).

Na liña dos temas aparecidos nas Conversas, este tema dá para pensar! O uso doméstico de renovables xa é unha realidade, e existen proxectos empresariais que apostan con firmeza pola sustentabilidade das casas galegas.

Benvidos ao tempo dos magostos (2)

2009-11-15T17:58:00.012+01:00

Eladio Rodríguez González (1864-1949).

"Constitúen un dos costumes típicos de Galicia, e son unha especie de merenda de castañas con viño novo acompañada de pantrigo, queixo, e outras viandas axeitadas ás posibilidades económicas dos que interveñen na cuchipanda. A tempada dos magostos abrangue a segunda quincena de outubro deica a primeira de novembro, pero principalmente son tradicionais o día de Todos os Santos, e na provincia de Ourense o 11 de novembro. O feito de se faceren magostos a véspera do día de defuntos deu base a algún dos nosos escritores para afirmar que esa comida especial é de orixe funeraria como o seu froito, pois o castiñeiro, do mesmo xeito que a oliveira, posúe ese carácter, feito polo que Murguía di que as castañas e o viño novo, base do magosto, son símbolos que patentizan a morte e a vida."

No noso percorrido polas referencias bibliográficas ao Magosto, achamos este texto do lexicógrafo e académico da RAG Eladio Rodríguez pertencente a unha das entradas do Diccionario enciclopédico gallego-castellano (traducido ao galego).

Benvidos ao tempo dos magostos

2009-11-14T10:30:00.011+01:00

Segundo Manuel Mandianes Castro, autor de Loureses: antropoloxía dunha parroquia galega (1984), despois de que a serpe se oculte comeza o tempo destinado ao porco e as sementeiras. Neste primeiro ciclo do ano, o que vai de Setembro ata a fin de Abril, as dúas grandes festas do calendario son o Magosto e o Entroido, tradicións fortemente pagás.

O magosto é unha festa de exaltación do viño novo e das castañas, relacionado cos traballos agrarios e coerente coa natureza. Coincide coa data de evocación dos mortos que se corresponde coas festividades cristiás de todos os Santos e Defuntos ou coa antiga tradición pagá do Samhaín, da que deriva unha celebración actualmente vixente nos países anglosaxóns: o Halloween.

Aínda que orixinariamente o magosto se celebraba na véspera do 1 de novembro ou no día 11 (San Martiño), na actualidade a temporada dos magostos adoita abarcar a primeira metade do mes... ou máis!

Deste xeito describe Mandianes a festa do magosto, que hoxe celebramos nas aldeas, vilas e cidades galegas:

"Cada ano os mozos e mozas xuntabámonos o día de San Martiño para ir
face-lo Magosto. Os mozos mercaban viño e as mozas buscaban castañas. Non era
como agora; os mozos non tiñan cartos para merca-lo viño e por iso cumpría que
pensasen en mercalo con moito tempo. Precisábase moito viño, porque a xente non
o bebía a miúdo e, cando se presentaba a ocasión aproveitábase".

"O día do San Martiño, despois do xantar, saíase ó campo, máis ou menos lonxe
de Loureses; a xente ía á natureza. Se chovía, facíase nunha casa, pero en
principio o magosto facíase na natureza". Vese perfectamente que o magosto se
celebra nun espacio non habitado. Logo de estar no campo "os mozos buscaban leña
para plantar un bo lume. Acendíase o lume e as mozas encargábanse das castañas
para asar. (...) Cando xa as castañas están asadas, as mozas chaman polos mozos.
Todos comen castañas e beben viño a barullo. Ó remataren, matan o lume; está
prohibido mexar enriba, anque hai algúns que o fan. Cos tizóns, "todo o mundo
pinta de negro a cara, como no día do entroido. Volven á aldea disfrazados e
metendo moito barullo. Cando chegan, a xente sae á porta das casas para mira-la
mocidade que volve do magosto. Agora xa se acabou o magosto e só algúns nenos se
xuntan para facelo, pero xa non ten nada que ver co magosto de antes".

(...) Na provincia de Ourense o magosto celébrase o 11 de novembro, día do
San Martiño, patrón da diócese; no resto de Galicia celébrase o primeiro de
novembro.

No tempo dos magostos, Conversas no Matthews!

O espazo xeográfico das linguas

2009-11-06T19:11:00.008+01:00

Preme na imaxe para ver a evolución cronolóxica.

Este mapa accesible na Wikipedia representa a evolución das linguas suroccidentais da Europa dende o ano 1000 ata a actualidade. Unhas en expansión e outras en retroceso. Ao final do percorrido obsérvase ben que as fronteiras culturais e lingüísticas non coinciden coas políticas.

Neste punto o galego non é excepción. A nosa lingua ten documentada unha presenza histórica de falantes fóra dos límites administrativos galegos actuais... e do mesmo xeito, existe unha realide innegable: o castelán penetra en territorio galego con grande influencia e poder substitutivo (habendo xa galegos que o consideran lingua propia).

Se miramos máis ao sur, a lingua galega evoluciona baixo unha dinámica ben diferente. Non sometida á unha disputa de usos sociais con outra lingua, é a oficial dun Estado do que recibe un novo nome: portugués.

Debate sobre a lingua, este sábado no Matthews

2009-10-22T18:16:00.009+02:00

Non somos alleos ás xustas reivindicacións que o colectivo normalizador levou a Compostela o pasado 18 de Outubro, por iso queremos que o sábado 24 este sexa o tema-conversa central, entre moitos outros. Convidamos a todos os cidadáns preocupados pola nosa lingua a participar nesta xuntanza, entre as 18:30 e as 21:00 horas.

As manifestacións de Queremos Galego e Galego Sempre Mais esta semana nas Conversas Galegas. Este é o evento na rede social Facebook: http://www.facebook.com/conversasgalegas?ref=profile#/event.php?eid=159028947217&index=1

Foto-reportaxe da excursión por Dexo

2009-10-17T20:30:00.017+02:00

O 10 de Outubro do 2009, pasadas as 11:30 da mañá, sete expedicionarios partimos da Castañeira, en Lorbé. Tiñamos por diante seis horas de sendas costeiras, orballo, néboa e cantís espectaculares, con vistas ao Atlántico e á illa Marola.

Guiados polo Julio, pasamos xunto á fonte de Vigo e continuamos en dirección a Dexo. Un pouco antes de chegar, tomamos un desvío e comezamos a ver a costa.

Neste sitio, cando o día é soleado, a vista alcanza a costa de Ferrol, a ría de Ares e, con certa intuición, as illas Sisargas. Aquela mañá a brétema deslizábase sobre os cantís e rapidamente foi cubrindo os piñeirais. O mar estivo case oculto durante varios minutos, unha experiencia que produce risco e atracción.

Na pausa do xantar, depois dun intento fallido de entrar no muíño de Dexo, decidimos ir comer xunto á casa do pobo. A cincuenta metros encóntrase a igrexa parroquial, mandada construír polo arcebispo Xelmírez nos inicios do século XII. É unha das varias mostras de románico rural que se encontran na terra das Mariñas. O sitio, protexido polo cemiterio, inspira moita tranquilidade.

"Conversas no adro da igrexa, todos os domingos despois da misa":

:D

Máis adiante pasamos polo Río da Pedra, onde un lavadoiro do século XX recolle as augas que baixan do muíño. En poucos pasos chégase ao porto de Dexo. Cumpre indicar que o verdadeiro Porto é este. O que hai na enseada de Lorbé (nesta mesma parroquia) foi sempre coñecido como Portelo, algo irónico cando hoxe Lorbé é a base da maior flota pesqueira do concello e un importantísimo centro de explotación do mexillón. O porto de Dexo tiña un complicado sistema de varado, con dous grupos de guindastres que elevaban as embarcacións ata unhas rochas e, dende alí, ata o alto do cantil.

Tras pasar á esquerda da punta Rasa, aparecéusenos unha parte espectacular da costa na súa plenitude. Esta zona está chea de furnas e bufadoiros polos que bufa o vapor da auga. Fixemos paraxe nun sitio chamado precisamente punta Bufadoiro.

Como calquera iniciativa seria, tamén temos foto oficial.

Pouco despois, unhas palabras de reflexión e continuamos cara ao oeste xa en territorio de Serantes, parroquia á que pertence a tradicional vila mariñeira de Mera.

Dende a punta do Seixo Branco contémplase unha silueta da cidade moi semellante á que nos mostrou Cornide hai máis de douscentos anos. Mais o principal atractivo deste sitio é a impactante escaleira de pedra branca, con algunhas incrustacións de cuarzo, que recibe o nome de Seixo Branco. É visible dende a outra beira da ría.

E por último, contra as seis da tarde, chegamos á casa do fareiro de Mera, transformada nun interesante museu sobre a vida mariña e os sistemas de guía da baía da Coruña: a Aula do Mar. As vistas dende a terraza fan que esta sexa unha parada imprescindible. Franki, veciño de Dexo, encárgase de que todo marche ben nesta casa e exerceu de anfitrión durante a nosa visita.

A Costa de Dexo-Serantes é unha das mellores portas de entrada que ten a nosa comarca. Non só ten atractivos xeográficos ou etnográficos, no centro do Arco Ártabro é un excelente punto de observación de flora e fauna litoral.

Para nós esta excursión ten dimensión metropolitana, todo coruñés debería coñecer a contorna da súa cidade para así comprendela mellor. Por iso, dende as Conversas Galegas queremos anunciar que no futuro haberá novas excursións pedestres e temáticas!

Unha aperta e ata o próximo sábado... no local habitual!

Sendeirismo: Vén coñecer a Costa de Dexo

2009-10-08T01:03:00.002+02:00

A entrada das rías de Betanzos e Ares dende a Costa de Dexo (Julio Manuel G. P).

O próximo sábado 10 de Outubro, as Conversas Galegas trocarán o seu escenario habitual no bar Matthews polo marco natural dos cantís de Oleiros. Seguiremos unha variante do Roteiro Mariñán PR-G 87, polas parroquias de Dexo e Serantes. O traxecto dá para observar a fermosa enseada de Lorbé, a costa norte de Oleiros e varias mostras de patrimonio histórico e etnográgico.

Roteiro Mariñán PR-G 87 (Costa norte de Oleiros).

Recentemente a TVG gravou un programa sobre este camiño, coa participación de coñecidos (e ilustres!) veciños oleirenses (pódese ver aquí).

Fotogramas do programa "Botarse ao monte" da TVG (27/07/2009):

O programa é conducido polo actor Xosé Antonio Touriñán, nesta imaxe do porto de Dexo.

Diante dun dos faros de Mera co Franki, guía turístico.

Vista dos cantís de Serantes co cabo Prioriño no fondo.

Na fonte de Canabal co Kukas, un coñecido sendeirista e monitor de tempo libre.

Visita ao baradoiro de José Manuel Gómez, en Lorbé.

Ademais de potenciar a nosa fala, un obxectivo esencial das CG é coñecer o territorio galego, e desta volta observaremos a comarca dende a periferia da Coruña: unha perspectiva imprescindible para comprender a nosa cidade.

Lembrade, este sábado as Conversas non serán no Matthews, serán en Dexo. Para coñecer máis detalles, tedes ao voso dispor o enderezo de correo electrónico conversasgalegas@gmail.com .

Soleira (2)

2009-10-02T13:21:00.011+02:00

Novamente pasan polas nosas mans as opinións de Fole, con outros fragmentos de "Soleira" (Contos da néboa). Desta volta tratando da nosa fala... e dos galegos. Algunhas críticas, case 40 anos despois, aínda están de actualidade.

A NARRATIVA CURTA

Penso eu que as dúas formas verdadeiramente populares da nosa literatura son a cántiga e mailo conto. Son o gran elemento estético conservador do idioma. Hai moitos que somentes falan de cando en cando o galego, inque traten con labregos decote e fosen nados nos nosos eidos. Si non esqueceron o galego, na cidade ou na vila, é outramente porque lles gostan os contiños galegos e tamén cantar galegadas. E nada máis. Cecais se acorden dalgún poema de Curros ou algún conto de Castelao.
(...)
Polo que a min vén, o conto de tipo pantástico nin me vai nin me vén. Penso que a narración de gran valer está-máis ou menos-comprometida coa realidade. (...) A xenial invención está condicionada pola realidade. O gosto polo pantástico é máis ben un gosto de pobos arredados do seu deber, de homes que renuncian a todo inconformismo. Que non teñen máis problema que o da súa persoal comenencia. Alporízanse todos, como as pitas cando ven un cadelo, cando lles falan de dereitos, deberes ou reformas a fondo.

(...)

O ESCRITOR
(...)
A fazaña meirande dos escritores galegos sería cambea-lo noso clima moral. O clima moral, que deixa tanto que desexar nalgures, e tamén na nosa Galicia.

A SOLIDARIDADE GALEGA

(...) Antre os galegos debe haber moita máis comunicación da que hoxe hai antre Ribadeo e Tui, antre a Coruña e Verín. O galego non debe vivir isolado do galego. Tampouco a nosa prensa é tan galega como debería sere.

A concencia do que é e pode sere Galicia inda hoxe non é popular. Pra moitos galegos, a súa terra é un verde recanto na España ollada dende Madrid.

O HOME GALEGO

Do home galego díxose que era il sentimental, sofrido, cun humor seu moi gracioso.

Por sere Galicia un pobo de emigrantes, de probes que van buscar traballo a outras terras, o galego foi minusvalorado e tamén dispreciado.

Mais o galego cabal, como il debe ser, éo á forza de aldraxes. Non lle intresa, maiormente, que o gaben nin que o rebaixen. O que non lle gosta é que o confundan co andaluz, o castelán ou o levantino. Non quere sere máis que galego. Diante de Deus e diante dos homes. Con elo abonda. Pra que se seipa...

Eu pre min, a grande e laudábel condición do galego é a súa ben ademostrada tolerancia. Si vive, tamén deixa vivir.

ARENGA POLA NOSA MÚSICA
(...)
Cando Galicia deixe de cantar en galego, Galicia será nada máis que a suma de catro provincias de España.

"Perdón polo meu galego"

2009-09-27T20:15:00.012+02:00

Ánxel Fole, cuarto pola esquerda, acompañado por Domingo García Sabell, Francisco Fernández del Riego, Celestino Fernández de la Vega e Ramón Piñeiro, membros de Galaxia, na serra dos Ancares (vía As Uvas na Solaina).

As Conversas Galegas teñen dous escenarios coñecidos, o bar Matthews da Coruña e este pequeno espazo da Internet. O blog non é un simple lugar onde anunciar as convocatorias e publicar imaxes, é tamén unha plataforma para expor algúns dos temas sobre os cales conversamos e inducir ao coñecemento da nosa cultura mediante artigos divulgativos. Por elo achamos interesante reproducir o seguinte texto, que mostra a perspectiva do Ánxel Fole (1903-1986) sobre a escrita dialectalista do galego, que gozou de grande aceptación no século XX e tiña o seu respaldo gráfico nas normas do idioma anteriores ao 2003, hoxe superadas.

Como xa temos explicado neste artigo e nestoutro, na actualidade preférese escribir a lingua galega baixo unhas normas convencionais non especialmente foneticistas, que sexan comprensibles por todos os falantes e constitúan unha forma estándar (quer as NoMiG ILG-RAG quer a norma AGAL). Este é o camiño seguido por outras linguas modernas do noso entorno sen que isto choque coas realizacións propias de cada zona ou persoa: fala e escrita seguen cursos diferentes.

Mais sempre podemos tirar as nosas propias conclusións. Como explica moi ben un bo amigo das Conversas, o usuario dunha lingua é ao mesmo tempo un creador, e pode permitirse certas licenzas léxicas e gráficas que se adapten á lingua que ten na mente. Por isto mesmo, non rexeitamos a opinión deste literato lucense, que foi un namorado das falas da montaña oriental e nos merece, independentemente da criticable actitude que a súa xeración representou para a historia do país, o máximo respecto.

Fragmento de "Soleira", preámbulo dos Contos da Néboa (Editorial Galaxia, 1973):

PERDÓN POLO MEU GALEGO

Pido perdón polo meu xeito de escribi-lo galego, inque sabendo que non teño por que pedilo. Sempre teimei de escribire un galego que fose galego falado. E conserva-la súa fonética, non alterala na escritura. Por iso mesmo conservo os guiós, que lle dan á escritura do galego un certo aspeuto ortopédico. Arrepresenta-lo galego asegún se fala é unha procura vella en min. Góstame ben máis, poño por caso, escribir tódolos días que todos os días. Se o ele soa na frase, penso que se debe conservar.

Nunca fun defensor do galego puro; máis ben un defensor do galego vareado, rico, tal como aínda se fala hoxe en moitas comarcas. Coas súas síncopas, paragoxes, aféresis, enclitismos, proclitismos e apócopes carauterísticas. Escribo despoixas en vez de despois xa. Ou seica e non sei que. E tamén conservo as antigas metátesis. Poño por caso fídagos, e non fígados...

Nos derradeiros movementos literarios galegos rexístrase unha tendencia cara á fala popular, integrando tódolos xeitos comarcaes.

Xa sei que o galego mal se pode defender da castelanización. Inda nos que falan un galego máis enxebre, atópanse barbarismos dabondo. Xa cuasemente ninguén di gañar, a non ser na montaña. Todo o mundo vai por ganar. En poucas bocas se conserva o e de escuro. Vaise decindo oscuro afeito. Mais iso quer decir que se debe escribir según o falan os que millor galego empregan.

A grandísima variedade do galego, moi semellante á do castelán do sigro XV, inda hoxe, é precisamente unha escrarecedora nota da súa tipificación. E débese refrexar no escrito. Si decimos nebra tamén podemos decir néboa. E se escribo outro, tamén podo escribi-lo máis arcaico autro. Se por Queiroga din un souto de castiñeiros, por Portomarín inda din un sauto de castiñeiros. Si por Lugo din inda que, polo Incio din inque, co mesmo siñificado.

Logo non se haberá de estranar un si tanto escribimos bidueira como bídalo. As verbas do galego varean en poucos quilómetros. Cando en Sarria din enoxar, no Incio din, máis arcaicamente, enodiar.

Unha das funciós e misiós da literatura actual galega é a de restaura-la pureza do galego. Restaura-lo galego, simpremente. Mais isto non é nada doado. Antre outras cousas, porque non se entende ben a custión. O que é arcaico ou crásico nunha comarca non é o arcaico ou crásico na outra. Tan arcaico é o lostrego ou lóstrego da terra luguesa como o é o alustre do Caurel.

A literatura culta, escrita, collendo de eiquí e de eilí, vai formando, engordiño, paseniño, a futura unidade do galego literario. Por iso ninguén debe iñorar, poñemos por caso, que pre, que se di en Becerreá, é tan galego como pra, que se di cuasemente en toda Galicia.

De cando en cando atópanse falas que relocen como o ouro, que soan moi ben, que son eufónicas sen comparanza. Cando vai descobrendo o ceo, dempois da treboada, os labregos da veiga de Sarria din que estralampa. Cecais seña ista a verba máis fermosa do galego.

Mais eu non quería decir todo isto. Tiña o ollo posto nautra custión. Agora verá o leutor...

Comemos ben?

2009-09-25T14:50:00.005+02:00

No decurso das Conversas galegas, hai un tema que xa temos discutido en moitas ocasións. Podemos gozar dunha boa alimentación que sexa ao mesmo tempo ambientalmente sustentable?

Descubrimos recentemente unha iniciativa de agricultores da área Compostela-Sar que comercializan pola Internet e envían a domicilio os seus produtos naturais, cultivados sen tratamentos químicos. Chámase Proxecto Amorodo, e coordina veciños de tres concellos: Ames, Rois e Dodro co fomento dunha agricultura sustentable de calidade máis próxima ao consumidor. Simple e convincente, ofrecen alimentos bos e saudables e deixan de depender da intermediación, polo que reciben prezos equilibrados. Experiencias semellantes están a nacer por todo o país, pretendendo potenciar o comercio local.

Como consumidores urbanos, estas iniciativas poden interesarnos. Moita da fruta que consumimos vén de lonxe e mantense fresca e bela en cámaras frigoríficas, mais perde outras propiedades. Alén diso, non temos garantías de que o que compramos non sexa produto da agricultura biolóxica, non coñecemos que solucións químicas foron empregadas, e aínda menos as consecuencias que poden ter na nosa saúde.

Grazas ás melloras nas comunicacións podemos ter unha ponte directa entre a horta e a nosa casa. Definitivamente, podemos comer san, con sabor de orixe, contaminar menos e saber que a nosa compra vai recompensar a agricultura da nosa terra, axudando a que o agro siga activo.

Será a agricultura ecolóxica o futuro das cociñas galegas?

Noticia no Bos Días Magazine da TVG (18/09/2009).

Nova relacionada na web da Gentalha do Pichel.

Ollando ao sur

2009-09-21T03:30:00.001+02:00

Curiosas coincidencias. O pasado sábado, día no que recibimos a noticia de que o Jornal de Notícias publicara para os lectores portugueses o Manifesto pola hegemonia social do galego, foi tamén tarde de ollar ao sur nas Conversas Galegas.

Por vez primeira, falamos de Portugal, nunha sesión de estimulante discusión política. Un dos nosos contertulios defendeu, á marxe do reintegracionismo ortográfico, a idea de que incrementar as conexións co alén Miño é unha opción estratéxica para o futuro, agora que políticos e empresarios potencian o Eixo Atlántico.

É ben certo que Portugal, independentemente da opción ideolóxica, ten sido moitas veces o espello no que moitos galegos se miran. Tamén o foi Irlanda pola súa cultura ou pola loita emancipadora. Mais no caso do noso veciño do Miño, é indiscutible que compartimos algo máis: un pasado e tradicións comúns que persisten a pesar das diferenzas, entre as que un elemento fundamental é a lingua galega (Rodríguez Castelao deixou para a historia a frase A nosa lingua vive e florece en Portugal). Agora, máis que nunca, formamos parte dun mesmo espazo xeopolítico que vai camiño de se consolidar en Eurorrexión.

Neste marco é onde a cultura, a lingua ou a economía galegas poden dar un paso e acadar proxección internacional. Estamos nunha privilexiada encrucillada entre o mundo hispanoamericano, as nacións celtas e os países de lingua portuguesa. Nesta oportunidade mundial partimos con vantaxe: o galego é a nosa mellor carta de presentación.

Duodécimas conversas!

2009-09-12T23:47:00.007+02:00

Con esta imaxe despedímonos hoxe á tarde despois dunha boa tertulia na porta do bar que acolle cada sábado as conversas galegas. Steve Biko, teatro, lingua, prensa corrosiva e series dobradas ao galego foron algúns dos temas. Autoconvocatoria libre para gozar de ideas, opinón, debate e o mellor acompañamento "hídrico" e musical.

Xa levábamos ben tempo sen música...

2009-09-11T03:08:00.016+02:00

Por iso presentamos "Coa lingua de fóra", canción do último disco do grupo galego Quempallou. Gústanos moito a letra, e tamén a interpretación. E disto último imos falar un pouco.

Se ouvimos ben, identificamos fenómenos que poden extrañar. Son as frases inda qu'algún non s'entere, que por ti x'o falo eu e qu'en galego sempre quixemos vivir. Isto ten a súa explicación.

En galego é moi común fusionar algúns sons vocálicos cando aparecen vogais no fin dunha palabra e no comezo da seguinte. A causa disto, unhas vogais siléncianse e outras ábrense, o que se coñece como sinalefa. Isto pode ser considerado por xente pouco informada como un defecto, mais en realidade é mostra de que o falante ten un bo dominio da fala, que se sente cómodo usándoa. O resultado é un falar fluído, non artificial nin entrecortado, e iso é o que debemos procurar.

É facil observar que o cantante realiza algúns finais de palabras engadindo sons de apoio. Estes non son especialmente propios da fala normal, mais emprénganse e empregáronse moito na música tradicional galega. Falamos do e auxiliar de moito traballiño deu-e, que tamén se une ao n nasal final en que trunfara a razonhe e que nos sae do corazonhe. Tendo en conta a métrica e a rima, estas son sílabas que completan a lonxitude desexada para cada verso.

En contraste con outras linguas como o inglés ou o francés, a maior parte destas características da lingua oral non se reproducen no galego escrito, aínda que está admitido o uso do apóstrofo para representar expresamente os mencionados fenómenos en frases ou expresións populares ditas por alguén. Sexa como for, son elementos que aportan información moi interesante para o lector.

Sen más preámbulos, "Coa lingua de fóra":

Xa levabamos ben tempo,
Fodidos por ben de anos,
Con aquilo de que había
Que falar o castejano

Pero o pobo nunca quixo
Que lle trocaran a fala
Dicindo que a súa é boa
E que a nosa é a mala

E que foi que foi, que foi qué será
Din que temos lingua, e será verdá?
E será verdá,
e será verdá,
Sácalla para fóra, non a agoches máis!!

Moito traballiño deu
Que trunfara a razón
para poder usar a lingua
Que nos sae do corazón

E agora que xa podemos
con liberdade empregala
non lla falamos ás nenas
non sexa que saian parvas!!

Úsana na vila
e no Corte Inglés,
Usámola todas,
como ten que ser
Úsaa o tío Xan,
e o avó Miguel
Usámola sempre,
úsaa ti tamén!!

Que se a nosa Terra é nosa,
A nosa fala tamén
Mira ti se somos ricos
Inda que algún non se entere

Así que se hai quen che diga
Que non lle gusta o galego
Ti dille non te preocupes,
Que por ti xa o falo eu,
Pero inda é boa vergoña
Non saber o que é DE TEU.

Bótallela xa, faino rabear
Con todo o dereito queremos falar
Dilles que non foi como eles din

Que en galego sempre quixemos vivir
Que en galego agora queremos vivir!!!

Onde procurar léxico? Velaquí unhas ferramentas lingüísticas

2009-09-09T11:56:00.003+02:00

Cando usamos a nosa lingua, ás veces temos a necesidade de procurar léxico ou definicións. Mais, cal é o lugar adecuado? Conversas Galegas quere servir de axuda.

Podedes acceder aos dicionarios de galego disponibles actualmente na Internet grazas a un novo bloque de ligazóns que instalamos na parte dereita deste blog:

O Digalego de Ir Indo, é unha boa opción. Utilizado por moitos internautas galegos, está adaptado aos recentes cambios da normativa da lingua.
O e-Estraviz, recomendado pola súa amplitude léxica, vén de incorporar importantes mudanzas que permiten pesquisas en norma ILG-RAG e en norma AGAL e acceder ás definicións das palabras dun xeito rápido e eficiente.
A Real Academia Galega, polo momento, ofrece un vocabulario ortográfico que efectúa recomendacións contempladas pola normativa, á espera de presentar o seu dicionario electrónico.

Debido ao seu uso internacional e á grande fiabilidade, anexamos a ligazón do Dicionário Priberam da Língua Portuguesa. Independentemente da forma ortogáfica, unha excelente ferramenta lingüística moi válida para resolver dúbidas comúns coa nosa lingua.

Chuza! segue os pasos da iniciativa Conversas Galegas

2009-09-08T01:23:00.009+02:00

Preme na imaxe para ver a noticia en Chuza.org.

Novamente, a rede galega prestou atención ao desenvolvemento desta iniciativa. A comunidade Chuza! difundiu a noticia do inicio das Conversas 2009-2010, premiándoa con 45 "chuzadas".

No pasado mes de abril, a rede social Chuza! interesárase pola primeira convocatoria. Hoxe, como entón, estamos gratamente sorprendidos e moi satisfeitos de ocupar un pequeno espazo no menú de novas preferido dos internautas galegos.

Voltaron as Conversas Galegas!

2009-09-06T01:38:00.012+02:00

Ver noticia no PGL

Este sábado 5 de Setembro comezou a nova temporada das Conversas no Matthews. Un reencontro moi esperado de vellos e novos amigos, no que abundaron temas variados e diálogos fluídos. A mesa, case chea ás 18:30, foi o escenario de toda clase de conversas durante máis de tres horas.

Nesta ocasión contamos coa participación de Xosé Lorenzo Tomé, escritor e profesor de Filosofía no IES Miraflores de Oleiros. Soubemos que vén de publicar un último ensaio, O silencio dos deuses, no que segue os fíos que entrelazan Literatura e Filosofía. Gozamos moito da súa compaña e das súas reflexións e esperamos afondar na súa obra en próximos encontros. Moitas grazas Xosé!

Conversas Galegas 2009-2010. Con todos nós o 5 de Setembro!

2009-08-31T19:39:00.009+02:00

Este sábado 5 de Setembro recuperamos o saudable costume de ir tomar unhas pintas en clave galega nun atractivo bar da Coruña.

Nesta data especial, o profesor Xosé Lorenzo Tomé pasará a tarde connosco para nos falar do seu último libro.

Lembrade, ás 18:30 xa estaremos no Matthews. Estades todos convidados!

Se tedes conta no Facebook, podedes atopar información do evento neste link.

Novos anuncios

2009-07-06T15:47:00.005+02:00

Co obxectivo de que todo o mundo nos coñeza, continuamos a anunciar a iniciativa Conversas Galegas nos espazos públicos da Coruña. Para elo, fixemos un novo anuncio que recolle un texto sobre o galego da comarca.

Non é a primeira aparición pública das Conversas, pois xa no seu inicio difundimos uns anuncios que aquí foron publicados. Na Internet e na prensa a rede Chuza! e o Portal Galego da Língua comentaron a nosa proposta dos sábados e Xornal de Galicia acudiu á primeira convocatoria.

Conversas Galegas, no bar Matthews, é unha experiencia que se desenvolve semanalmente dende o 18 de Abril do 2009. O seu funcionamento é simple, só hai unha hora de inicio e unha hora prevista de finalización. E acontece o que esperamos: xente descoñecida acode á barra do Matthews, encóntrase con outra e xuntos comparten mesa e fala.

A temática: libre. O obxectivo: achegar cada día máis xente á lingua galega. As idades: todas nas que se poda falar. As causas... nin todo o mundo na Coruña é bilingüe nin é fácil para moitos expresarse nunha lingua diferente do castelán. Por iso recibimos mozos e mozas que queren expresarse na lingua do pobo, galegofalantes comprometidos, personaxes públicas galegas, neofalantes que necesitan mellorar a súa pronuncia e expresión, persoas doutras partes da península e veciños de todo o mundo que deciden pasar uns meses na nosa terra, como os estudantes erasmus. Entre todos, practicamos galego oral.

Estades convidados.

Torre de Hércules, Herdanza da Humanidade

2009-06-26T08:05:00.011+02:00

Este sábado 27 de Xuño vólvense celebrar as Conversas Galegas no bar Matthews.

Será un día importante para a cidade da Coruña, mais tamén para a súa comarca, para os galegos e para todo o mundo. A UNESCO vai decidir se a construción máis emblemática do Golfo Ártabro, o faro que, en diversas épocas, guiou o tránsito marítimo no noso anaco de Atlántico, é declarado Patrimonio Mundial.

Nesta ocasión, a Torre de Hércules ten todas as opcións de ser protagonista nas décimas Conversas Galegas. Tentaremos facer a nosa pequena homenaxe a este monumento. E, como a proximidade o permite, ao remate poderemos achegarnos á Praza de María Pita para coñecer a deliberación do Comité do Patrimonio Mundial.

O galego serve para entendernos

2009-06-22T14:38:00.020+02:00

Descubrimos (via chuza.org) esta carta de José Manuel Atanes Limia:

Puxémoslle nome ás persoas: Suso, Maruxa,... apelido: Vázquez, Nogueira, .... e alcume: o Bichoguizo, a Rachaoferro, ....
Puxémoslle nome ás nosas árbores: amieiro, freixo,... e apelidos: Carballa da Rocha, Castiñeiro da Capela,...
Botamos aturuxos, arroutadas,.... e damos colo, apertas, ....
Puxémoslle nome ás froitas: pexego, mazá, ....
Aos arbustos: silva, xesta, ....
Ás nosas herbas: camariña, herba de namorar, ...
Ás comidas: grelos, cacheira, .....
Puxémoslle nome aos insectos: vagalume, escornabois, ......
Aos peixes: xouba, ollomol , .... e aos mariscos: vieira, zamburiña,....
Ás nosas praias: de Rodas, A Rapadoira, ....
Ás serras: O Larouco, A Capelada, ...
Aos montes: A Zapateira, O Galiñeiro, ...
Ás rochas: Pena Corneira, A Pedra de Abalar, ...
Aos ríos: Toxa, Xallas,..
Aos pobos: Soutelo, Peroxa, ....
Aos males: Mal de Ollo, O Arangaño,...
Aos nosos medos: A Santa Compaña, O Negro Meigallo,...
Aos nosos heroes: O Foucellas, Roi Xordo,..
Aos monstros: Sacauntos, Fendetestas, ...
Ás vacas: Marela, Xeitosa, ....
Aos disfraces: Peliqueiro, Boteiro, ..
Aos sentimentos: morriña, agarimo, ...
Aos santos: A Franqueira, O Corpiño, ..
Ás nosas festas: A Rapa das Bestas, O Magosto, ...
Á musica: os alalás, a chouteira, .......
Aos xogos: a billarda, a porca, ......
Ás partes do corpo: as costas, os xeonllos, ..
Aos paxaros: paporrubio, rula,...
Ao vestido: saia, polaina,...
....e agora veñen que para que serve o galego, pois é obvio, para entendernos.

Polo San Xoán a sardiña pinga o pan

2009-06-19T14:53:00.011+02:00

Case sen decatarnos entramos no mes de Xuño. A herba de namorar está no seu clímax, e a sardiña xa criou esa graxa que a fai raíña das terrazas do verán. Chegou o tempo das noites breves, no que as parroquias de toda Galiza xa están en festa.

Feliz noite de San Xoan!

Linguas "naturais", "artificiais" e variedade estándar

2009-06-15T15:40:00.005+02:00

O prestixioso profesor de Lingüística Xeral Juan Carlos Moreno Cabrera fixo unha análise sobre a situación das linguas de España e criticou o nacionalismo lingüístico español, o pasado 22 de Maio do 2009 nunha visita á Universitat Oberta de Barcelona. A conferencia, titulada "La Lingüística y el nacionalismo lingüístico español" foi impartida no marco da xornada "10 Anys de Filologia catalana a la UOC".

Moreno Cabrera demostra a obsesión de boa parte dos intelectuais por minusvalorar e isolar as falas diferentes de "la lengua común", e desmente boa parte dos tópicos que circulan dende o século XIX en torno ao español e o castellano e a súa relación coas restantes linguas do mundo. Segundo a súa tese, estes discursos etnocidas e excluíntes, instalados na opinión pública e nos medios de comunicación, "non teñen fundamento lingüístico de ningún tipo, só teñen fundamento ideolóxico".

O catedrático da Universidad Autónoma de Madrid, falante de castelán, defende, baixo criterios lingüísticos, que as linguas romances do territorio español son mutuamente intelixibles. Non se poden establecer xerarquías entre elas e é falso que as linguas con menos falantes estean máis dialectalizadas, todas poden ter a súa propia variedade estándar ou culta. O español non está perseguido, afirma, "iso é un disparate". Igualmente, aclara o significado do concepto "cooficialidade".

Dende as Conversas Galegas, quixemos recomendar este vídeo para comprender mellor as causas do actual problema político-lingüístico, e polas constantes referencias que se fan nel á situación asimétrica do galego e o castelán.

Mellora o teu galego na Coruña

2009-06-04T17:54:00.018+02:00

Segundo os especialistas en dialectoloxía, a comarca da Coruña encóntrase no Bloque Central. Isto quere dicir que os nativos desta zona cando falan galego exprésanse coas formas maioritarias do país. Un dos signos característicos é a realización do plural en -ós (pantalón, pantalós), común en case todas as comarcas do interior. Tamén hai xente que fala con gheada e con seseo ao final das palabras. É o xeito de pronunciar propio da zona.

Nas últimas décadas, a cidade foi medrando grazas á chegada de homes e mulleres de varias procedencias, por iso se un pon a orella nalgúns barrios poderá ouvir xente falando ao xeito de Bergantiños ou ao de Melide. Todas esas falas son galego, e tan galegas como a normativa estándar. As novas xeracións que aprenderon a lingua na escola falan un galego diferente, cunha fonética máis simple e un léxico común, mais introducen moitos elementos innovadores que son positivos para que a lingua teña moitas vidas.

Os académicos recomendan que sigamos as normas do galego escrito para ter un código de expresión común, e aconsellan que usemos cada un a nosa fala, porque eses signos distintivos que a fan diferente non son erros. Canto mellor conservemos as nosas falas, máis rica e variada será a lingua galega.

Sábado noite

2009-05-27T20:21:00.006+02:00

Xa coñecíamos a boa sintonía das Conversas Galegas nas tardes-noites dos sábados, mais nunca pensáramos en cal podía ser a nosa canción. Despois de presentar Tarde em Itapoã de Vinícius e Toquinho, e "Porque hoxe é sábado", continuamos na procura dunha sintonía. Pensamos que tiña que ser un tema con altas doses de galeguidade... Entón descubrimos un hit do rock galego dos anos 90. Con todos vós, dende Ribeira, os Heredeiros da Crus: Sábado noite.

Porque hoxe é sábado

2009-05-23T05:11:00.019+02:00

Como dicía o "poeta e ex-diplomata" Vinícius de Moraes, a vida é a arte do encontro [embora haja tanto desencontro pela vida]. Porque hoxe é sábado, e celebramos o encontro do espírito galego nas Conversas, queríamos traer aquí o célebre tema "Dia da criação", escrito nesa lingua que floreceu na outra beira o océano. Por falta de permisos, non podemos pegar aquí o vídeo. Porén, reproducimos e excelente canción Tarde em Itapuã: E con ollar esquecido no encontro de ceo e mar, ben devagar ir sentindo a terra toda a rodar.

Falando a nosa lingua comprendémonos e facemos rodar o mundo. Continuando a usar a lingua que nos deron os nosos pais, de certo estamos no mundo. Pasade todos unha boa tarde de sábado!

Agora si, Dia da criação (do concerto de Vinícius de Moraes, Maria Bethânia e Toquinho, Mar del Plata, 1971). Porque hoxe é SÁBADO!

Feliz Día das Letras Galegas a todos!

2009-05-17T20:13:00.009+02:00

Dende a iniciativa Conversas Galegas, queremos desexar a todos os visitantes deste blog un bo Día das Letras Galegas e festexar o impresionante respaldo dado por milleiros de galegos á nosa lingua esta tarde en Compostela. Parabéns!

As Conversas no Matthews continuarán todas as tardes dos sábados no horario indicado neste blog. Alí estaremos para seguir mantendo un espazo aberto a todos en lingua galega!

Para contactar connosco, xunto con esta páxina hai ao voso dispor un enderezo de correo electrónico e un número de teléfono.

Moitas grazas polos numerosos apoios recibidos ata agora e pola sorprendente participación!

Terceiras Conversas Galegas (09/05/2009)

2009-05-12T23:22:00.005+02:00

Case un mes despois do comezo desta iniciativa, os resultados das Conversas son moi satisfactorias. As tardes en galego teñen boa resposta na nosa cidade e xa hai incondicionais desta cita semanal.

Catro novas caras estiveron presentes na última edición das Conversas, tres delas chegadas a través do Facebook. Pasamos a tarde na compaña de habituais e, como cada sábado, tamén de novos participantes, desta vez procedentes da Coruña, Oleiros, Barcelona e O Saviñao. Benvidos!

Terceira convocatoria das Conversas no Matthews

2009-05-06T17:56:00.009+02:00

O sábado 9 de Maio continuaremos a exercitar a nosa lingua entre as 6 e as 9 da tarde no lugar habitual: o Matthews Irish Bar. Xa sabedes, podedes asistir a este acontecemento cando queirades a partir das 18:00, como os días anteriores. Todos os que teñades conta na rede social Facebook tamén podedes confirmar a vosa asistencia no noso grupo. Vémonos o sábado!

Voltamos o 9 de Maio

2009-04-30T22:53:00.006+02:00

As Conversas continuarán o próximo sábado 9 de Maio. Esta semana respectamos as mini-vacacións, desexando que desfrutedes todos da ponte. Boa fin de semana!

Segundas Conversas Galegas (25/04/2009)

2009-04-26T05:58:00.009+02:00

Dez dos participantes na segunda sesión das Conversas Galegas.

A fala espontánea e a sintonía entre os participantes continúan a ser os ingredientes clave das Conversas no Matthews! O 25 de Abril do 2009 a asistencia total foi de 12 persoas que trataron temas moi diversos ao redor dunha mesa deste bar.

Nesta segunda tarde de Sábado, as Conversas puxeron en contacto dúas xeracións grazas á participación dunha convidada moi especial, María Xosé Taboada (familiarmente Pepe), profesora de Lingua e Literatura Galega do instituto María Casares de Oleiros. As súas impresións sobre o uso da lingua dende os tempos nos que ela estudaba ata a actualidade foron un aporte moi interesante para todos. Non podemos esquecer o bo trato que recibimos dela, pois inmediatamente quixo ser unha máis entre nós. Grazas Pepe!

Este sábado 25 de Abril voltan as Conversas!

2009-04-23T16:49:00.009+02:00

Despois da boa acollida do primeiro día, as Conversas continúan neste Sábado 25 de Abril. Voltamos para seguir exercitando o noso galego. E seguiremos tratando temas de interese común para a súa discusión. No mesmo local e á mesma hora (dende as 6 da tarde). Pasádevos!

Xornal de Galicia acudiu ás primeiras Conversas Galegas

2009-04-19T22:29:00.005+02:00

Preme na imaxe para ampliala.

O Sábado 18 de Abril do 2009 celebráronse as primeiras Conversas no Matthews e o Xornal de Galcia estivo alí para divulgar a noticia. Queremos agradecer a reportaxe escrita polo execelente xornalista Miguel Pardo Pereira baixo o título de "Normalizando entre música e unhas cervexas" así como o traballo da fotógrafa pois souberon captar con bos ollos o espírito da iniciativa. O artigo pode visitarse na edición dixital premendo nesta ligazón.

Hoxe, Sábado 18 de Abril, comezan as Conversas Galegas no Matthews!

2009-04-18T00:35:00.011+02:00

Hoxe, Sábado 18 de abril do 2009, terá comezo a iniciativa Conversas Galegas na Coruña. A partir das 6 da tarde estaremos na cervexaría Matthews para pasar un tempo naturalmente galego. Tanto se es galegofalante habitual como se non, ofrecémosche unha nova oportunidade para utilizar unha lingua que é moi útil dentro e fóra da nosa terra. Se queredes practicar o galego sen restriccións, sen presións e con optimismo, este é o voso lugar.

Lembrade que a participación é libre, podedes aparecer en calquera momento a partir desa hora. Só tedes que preguntar polas Conversas Galegas e ter ganas de falar. Porque o galego nos gusta, porque nos apetece, porque nos une, porque é a nosa lingua. Agardamos por todos vós nesta primeira convocatoria. E esperamos que sexan moitas. Saúde!

A rede interésase pola iniciativa Conversas Galegas

2009-04-06T20:42:00.012+02:00

Preme na imaxe para ver a noticia no PGL.

Preme na imaxe para ver a noticia en Chuza.org.

A iniciativa Conversas no Matthews ten na internet unha das súas canles principais de difusión. Foi por iso que os impulsores deste proxecto decidimos aproveitar as vantaxes que nos ofrecía este medio de comunicación global e fixemos o blog, e tamén abrimos unha conta na rede social Facebook, coa intención de dar a coñecer as Conversas Galegas. A cousa funcionou!

Hoxe coñecemos a noticia que sacou o Portal Galego da Língua (portal da reintegracionista Associaçom Galega da Língua, AGAL) no que se fai referencia a esta iniciativa cidadá. Non tardou moito en aparecer a nova no xestor de noticias Chuza!, onde tivo moi boa acollida (52 "chuzadas") por parte dos usuarios que tamén se encargaron de comentala.

A mellor sorpresa de todas foi a repercusión de que tamén goza na rede social virtual máis extensa do planeta. As conversas aínda non comezaron mais o noso grupo do Facebook xa ten 25 amigos/as, e medra cada día.

Dende aquí queremos agradecer ao PGL o espazo que cedeu en publicitar a nosa iniciativa e a todos os amigos/as e interesados/as que acolleron con aceptación esta proposta, os cales quedan convidados á primeira sesión o Sábado 18 de Abril a partires das 6 da tarde.

Descubre as Conversas Galegas, proximamente na túa cidade

2009-04-05T23:27:00.011+02:00

Dous anuncios das Conversas Galegas no Matthews. O obxectivo fundamental é naturalizar o galego na cidade. (Ver principios fundacionais).

Todos os sábados, dende as 6 da tarde, haberá un espazo aberto en lingua galega na Coruña. O 18 de Abril do 2009, será o día de inicio. Só tedes que preguntar pola iniciativa para participardes nela. Haberá que cumprir un único requisito: estar disposto a pasar ese tempo falando en galego. Calquera que pase polo Matthews as tardes dos sábados poderá entrar en contacto con máis galegofalantes.

É necesario ser falante exclusivo de galego? Non, por suposto. É unha actividade cívica así que fica aberta a todos, tanto neofalantes, como falantes de sempre, persoas que queren aprender galego, que saben falalo pero non o fan con frecuencia, estudantes erasmus... En resumo: para todos os que queren pasar unha boa tarde de sábado bebendo algo e coñecendo xente nova 100% en galego!

E de que imos falar? A temática é libre, as conversas poderían tratar sobre a lingua, pero o mellor é que se poda falar de todo: da cultura, do deporte, das últimas novas... E mesmo se poden facer máis cousas que implican falar, como unha partida ás cartas ou calquera outro xogo. Pode depender dos gustos, das idades... Todo isto é liberdade dos participantes.

Tedes ao voso dispor un enderezo electrónico e un grupo do Facebook, por se queredes apoiar a iniciativa por Internet. O enderezo é conversasgalegas@gmail.com.

Conversas Galegas na Coruña

2009-03-20T16:47:00.019+01:00

1. Data e hora de celebración: Sábados a partir das 18:00.

2. Lugar: Bar Matthews (Praza da Galera).

3. Data de inicio: Sábado 18 de Abril do 2009.

4. Concepto: Trátase de organizar un grupo semanal de conversa en lingua galega nun ambiente informal. O Matthews é un bar emblemático que conta cos atributos de localización, espazo e ambiente que desexamos: é céntrico, amplo, confortable e mantén un nivel de música baixo que convida a falar.

5. Participación: Calquera pode acudir á convocatoria. Simplemente ten que achegarse ao bar e preguntar polas Conversas Galegas!

6. Temática: O tema das conversas é libre, todos poden aportar o que queiran. É un espazo aberto para falar, debater, comentar... sobre a cultura, a cidade, o deporte, a vida diaria, ou calquera outro campo. O importante é poder pasar un tempo agradable 100% en galego!

7. Motivacións: A idea de crear un espazo aberto en lingua galega ten unha explicación. A situación social da lingua galega na Coruña preocupa a moitos coruñeses e coruñesas, e a veciños que se achegan dende os concellos da área metropolitana. O galego perde falantes entre rapaces e adolescentes e a pesar dos esforzos no plano da normalización lingüística é aínda unha lingua ausente en numerosos ámbitos públicos así como no traballo, o que permite pensar que non existe unha situación de boa convivencia entre as linguas cooficiais na Galiza (o castelán e o galego). Existen numerosos galegofalantes que viven diariamente nun entorno de aparente bilingüismo harmónico, amabilidade lingüística e liberdade individual máis que dubidosos (moitas veces o castelán é a única lingua favorecida por ese código de amabilidade, e iso quere dicir: menos conversas en galego). Ante a situación de regresión social da lingua, da falta de implantación completa, da inexistencia dun bilingüismo real e do fracaso das campañas institucionais, os cidadáns vémonos obrigados a actuar.

8. Obxetivos: Favorecer o uso do galego, demostrar a súa utilidade social, rachar barreiras emocionais que impiden aínda moitas veces o seu uso público na Coruña e fomentar entre os falantes de galego que se incorporen, así como entre os neofalantes, optimismo e reafirmación.

9. Posta en marcha: Antes de pór en funcionamento a actividade, levaremos a cabo unha estratexia de información e publicidade. Para elo contaremos cun blog e con anuncios en lugares específicos. Crearemos anuncios en papel para colocar nas bibliotecas, facultades e outros espazos públicos, co texto “CONVERSAS GALEGAS NO MATTHEWS / (Praza da Galera) / Todos os sábados a partir das 18:00 h / conversasgalegas.blogspot.com".

10. Realización: O Sábado 18 de Abril do 2009, ás 18:00, os convocantes da iniciativa sentaremos nunha mesa da cervexaría Matthews da Coruña e ficarán abertas as conversas en galego para todos os coruñeses e as coruñesas que queiran vir.